SEZON NA KLESZCZA

 

Gdzie ? Kiedy?

 W OKRESIE OD MAJA DO PIERWSZYCH PRZYMROZKÓW W LESIE, NA ŁACE, ALE TAKŻE W PARKACH I PRZYDOMOWYCH OGRÓDKACH.

 

Jak usunąć kleszcza?

- USUŃ KLESZCZA SPECJALNYM  ZESTAWEM DO USUWANIA KLESZCY LUB PĘSETĄ

- UCHWYĆ KLESZCZA TUŻ PRZY SKÓRZE, ZA PRZEDNIĄ CZĘŚĆ CIAŁA, A NASTĘPNIE MOCNYM RUCHEM POCIĄGNIJ KU GÓRZE.

-RANĘ ZDEZYNFEKUJ WODĄ UTLENIONĄ

-KLESZCZA NIE NALEŻY ZGNIATAĆ, WYKRĘCAĆ, SMAROWAĆ TŁUSZCZAMI, ANI PRZYPALAC OGNIEM.

 

Jak się chronić?

PAMIĘTAJ O ODPOWIEDNIM UBRANIU NAKRYCIU GŁOWY-ZAŁÓŻ KURTKĘ LUB KOSZULĘ Z DŁUGIM RĘKAWEM, DŁUGIE SPODNIE, WYSOKIE BUTY

- WYBIERZ JASNE UBRANIA-ŁATWIEJ ZAUWAZYSZ KLESZCZA

-STOSUJ PREPARATY ODSTRASZAJĄCE KLESZCZE, -ZACHOWAJ OSTROŻNOŚĆ PODCZAS ICH STOSOWANIA U DZIECI

-DOKŁADNIE OBEJRZYJ SKÓRE PO POWROCIE ZE SPACERU

 

Kiedy do lekarza?

-OBSERWUJ MIEJSCE PO UKĄSZENIU ,GDY POJAWI SIĘ RUMIEŃ ,IDŻ DO LEKARZA

-JEŚLI RUMIEŃ NIE WYSTĄPIŁ W CIĄGU 1-5 TYG., MOŻESZ ZBADAĆ KREW, ABY UPEWNIĆ SIĘ ,ŻE KLESZCZ NIE ZARAZIŁ CIĘ BORELIOZĄ.

 

 

 

 

OBCHODY DZIESIĘCIOLECIA PROJEKTU WHO  "Higiena Rąk to bezpieczna opieka 2005-2015"

KAMPANIA ZAPLANOWANA na 5 maj 2015 roku pod hasłem "Ratuj życie - Dezynfekuj ręce"

 

 

WHO zachęca  do włączania się do działań   !!!

 

 

 

 

 

Mój Walenty jest the best, idzie ze mną zrobić test –

akcja profilaktyczna Krajowego Centrum ds. AIDS

 

Z okazji zbliżających się WALENTYNEK, obchodzonych 14 lutego, Krajowe Centrum
ds. AIDS zachęca przede wszystkim młode, ale pełnoletnie osoby do wykonania testu
w kierunku HIV.

prostokąt_kartka walentynkowaNa co dzień troszczymy się o zdrowie – zarówno swoje własne, jak i naszego Walentego lub naszej Walentynki. Dlaczego więc nie wykonać testu
w kierunku HIV? Nie powinien być to test wierności partnera czy partnerki, ale standardowy element budowania poczucia bezpieczeństwa w związku.

Lista wszystkich punktów konsultacyjno-diagnostycznych (PKD), w których można bezpłatnie, anonimowo i bez skierowania zrobić test w kierunku HIV, znajduje się na stronie Krajowego Centrum ds. AIDS www.aids.gov.pl.

Jednym z elementów walentynek jest wzajemne wręczanie sobie upominków. Z myślą
o tym Krajowe Centrum ds. AIDS przygotowało elektroniczną pocztówkę z krótką informacją o testowaniu, którą można wysłać wybranej osobie. Wystarczy jedynie wpisać życzenia i adresata w edytowalną wersję kartki, a następnie dołączyć ją do wiadomości
e-mail. Kartkę walentynkową można pobrać ze strony www.aids.gov.pl.

Zachęcamy Państwa do rozpowszechniania naszej inicjatywy: rozsyłania kartki walentynkowej drogą e-mailową, w wersji drukowanej, zamieszczenia informacji
na stronach internetowych oraz wszelkich innych form aktywności, które mogłyby promować walentynkową akcję profilaktyczną.

Wierzymy, że wspólnie uda nam się skutecznie zachęcać do testowania i tym samym promować prozdrowotne zachowania.

 

Projekt graficzny i hasło powstały w wyniku konkursu zorganizowanego dla uczniów szkół ponadpodstawowych przez Krajowe Centrum ds. AIDS w 2013 r. Autorką grafiki jest Ida Kwaśnica, a pomysłodawcą hasła zachęcającego do wykonania testu – Kacper Lasota.

 

Dodatkowych informacji w tej sprawie udzielają:

Iwona Gąsior, i.gasior@aids.gov.pl, tel. 22 331 77 82

Anna Kaczmarek, a.kaczmarek@aids.gov.pl, tel. 22 331 77 81

 

 

 

Telefon Zaufania HIV/AIDS

22 692 82 26 lub 801 888 448*

(*połączenie płatne tylko za pierwszą minutę)

HIV i AIDS może dotyczyć także Ciebie

• Czy choć raz w swoim życiu zmieniłeś/zmieniłaś partnera sekCzy bierzesz narkotyki lub inne środki drogą dożylną?

Jeżeli chociaż raz odpowiedziałeś/odpowiedziałaś TAK, Twoje zachowanie

jest ryzykowne i może prowadzić do zakażenia HIV.

Pomyśl o zrobieniu testu na HIV i namów na test partnera.

Test można zrobić anonimowo i bezpłatnie w jednym z punktów

konsultacyjno-diagnostycznych (PKD) na terenie Polski.

Aktualna lista wszystkich PKD znajduje się na stronie internetowej

Krajowego Centrum ds. AIDS www.aids.gov.pl

 

 

 

Informacja prasowa

 

 

Krajowe Centrum ds. AIDS, agenda Ministra Zdrowia, 20 listopada 2014 r. rozpoczyna ogólnopolską kampanię edukacyjną pt. Jeden test. Dwa życia. Zrób test na HIV. Dla siebie i swojego dziecka™.

 

Przekaz tej kampanii społecznej kierowany jest do kobiet w wieku prokreacyjnym, które nie odnoszą ryzyka zakażenia HIV do siebie, a także
do tych lekarzy ginekologów, którzy niechętnie kierują swoje pacjentki
na badania w kierunku HIV. Kampania przypomina, że lekarz ma obowiązek zaproponować pacjentce będącej w ciąży badanie w kierunku HIV. Badanie powinno zostać wykonane przed 10. tygodniem ciąży oraz między 33. a 37. tygodniem.

Celem kampanii jest zmniejszenie liczby zakażeń HIV wśród nowo narodzonych dzieci oraz zwiększenie świadomości dotyczącej testowania
w kierunku HIV wśród osób dorosłych. Wiele osób niesłusznie uważa, że problem HIV ich nie dotyczy, przez co o swoim zakażeniu dowiadują się zbyt późno, nawet w fazie AIDS. W naszym kraju rodzą się również dzieci zakażone tym groźnym wirusem. Można temu jednak zapobiec – wystarczy jedynie, żeby przyszła mama wykonała w czasie ciąży test w kierunku HIV i poddała się odpowiedniemu leczeniu, gdyby jego wynik okazał się pozytywny. Dzięki wykonaniu testu
w kierunku HIV kobiety ratują nie tylko swoje życie, lecz także dają szansę
na zdrowe życie swoim dzieciom.

Test na HIV powinna wykonać nie tylko przyszła mama, lecz także przyszły tata. Ojciec dziecka może wykonać test anonimowo, bezpłatnie i bez skierowania w jednym z punktów konsultacyjno-diagnostycznych (adresy punktów można znaleźć na stronie internetowej Krajowego Centrum ds. AIDS  www.aids.gov.pl).

Kampania została objęta patronatem honorowym przez: Ministra Zdrowia, Głównego Inspektora Sanitarnego, Polskie Towarzystwo Naukowe AIDS, Konsultanta krajowego w dziedzinie położnictwa i ginekologii oraz Konsultanta krajowego w dziedzinie perinatologii. Jednym z partnerów kampanii jest Fundacja Rodzić po Ludzku.

Od początku epidemii do września 2014 r. rozpoznano w Polsce 18 204 zakażenia HIV, 3 163 osoby zachorowały na AIDS, 1 283 chorych zmarło. Na dzień 31 października 2014 r. leczeniem ARV objętych było 7 776 pacjentów, w tym 110 dzieci. Szacuje się, że z wirusem żyje ok. 35 tys. osób, więc co druga osoba żyjąca z HIV nie wie, że jest zakażona i może nieświadomie zakażać innych. Jak czytamy w Rekomendacjach PTN AIDS osoby nieświadome swego zakażenia stanowią źródło 75% nowych zakażeń.

 
             

 

 

 log+ banner

 

 

 

 

 

 

 

 

Informacja na temat rozpoczętej kampanii Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia

w Pracy Stres w Pracy? Nie, dziękuję!

 

         Na stronie internetowej Centralnego Instytutu Ochrony Pracy – Państwowy Instytut Badawczy www.stres.ciop.pl znajdują się materiały informacyjne na temat rozpoczętej kampanii Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy

 

Stres w Pracy? Nie, dziękuję!

 

  1. Plakat kampanii.
  2. Ulotka kampanii.
  3. Zaproszenie do składania wniosków.
  4. Kalendarium kampanii.
  5. Przewodnik po kampanii.

 

 

 

 

 

Zaszczep w sobie chęć szczepienia!

 

 

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Aleksandrowie Kujawskim informuje o  przygotowanej przez Główny Inspektorat Sanitarny akcji informacyjnej pod hasłem Zaszczep w sobie chęć szczepienia!

Akcja ma na celu promocję szczepień ochronnych, jako najskuteczniejszej formy zapobiegania chorobom zakaźnym, rozwianie mitów, wątpliwości i nieprawdziwych informacji jakie narosły w obszarze szczepień ochronnych oraz bezpieczeństwa szczepionek. Ma ułatwić dostępność do informacji na temat Programu Szczepień Ochronnych i organizacji szczepień.

Skierowana jest do wszystkich osób zainteresowanych tematyką szczepień ochronnych, w szczególności zaś do rodziców i opiekunów dzieci oraz lekarzy i pielęgniarek realizujących szczepienia ochronne.

Kampania informacyjna Zaszczep w sobie chęć szczepienia! prowadzona jest na stronie internetowej Głównego Inspektora Sanitarnego:  www. szczepienia.gis.gov.pl

 

 

 

 

 

Zał. NEP.021.1.4.2014

Komunikat GIS

 

W związku z potwierdzeniem występowania przy granicy z Białorusią pierwszych przypadków afrykańskiego pomoru świń (ASF) u dzików w Polsce, Główny Inspektor Sanitarny informuje, że ASF to nieuleczalna, wysoce zakaźna i zaraźliwa, wirusowa choroba świń domowych wszystkich ras oraz dzików.

Ludzie nie są wrażliwi na zakażenie wirusem ASF. Główny Inspektor Sanitarny informuje, że choroba ta nie zagraża życiu ludzi oraz nie wywołuje negatywnego wpływu na bezpieczeństwo zdrowotne mieszkańców Polski.

W zakresie postępowania człowieka w przypadku zetknięcia się z padłymi zwierzętami w celu uniknięcia przeniesienia zakażenia na inne zwierzęta, należy przestrzegać podstawowych zasad ostrożności i higieny, w tym szczególnie:

nie dotykać padłych zwierząt,

nie pozwolić naszym domowym zwierzętom na kontakt z padliną,

powiadomić najbliższego lekarza weterynarii o znalezieniu padłego zwierzęcia,

w przypadku kontaktu z padłym zwierzęciem należy jak najszybciej umyć ręce lub zdezynfekować środkiem na bazie alkoholu,

osoby postronne (zwłaszcza po kontakcie z padłym zwierzęciem) nie powinny odwiedzać farm hodowlanych - należy stosować się ściśle do zaleceń służb weterynaryjnych na danym terenie.

Więcej informacji na stronach:

Inspekcji Weterynaryjnej                                        www.wetgiw.gov.pl

Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi                         www.minrol.gov.pl.

 

 

 

STOP DOPALACZOM ( nowe narkotyki)

 

UWAGA RODZICE

Dobre relacje w rodzinie, jasno wytyczony system wartości, życzliwości i akceptacja, codzienny kontakt, rozmowy i zainteresowanie sprawami Twojego dziecka – pomogą uchronić je przed kontaktem z narkotykami.

W ostatnich latach na rynku pojawiły się nowe substancje psychoaktywne o zróżnicowanym składzie chemicznym. Funkcjonowały pod nazwą „dopalacze”.

Po zamknięciu sklepów z „dopalaczami” pojawiły się nowe.

Designer Drugs (DD), Research Chemicals (RC) – pod tymi nazwami kryją się obecnie sklepy internetowe, prowadzące sprzedaż tych substancji. Nowe narkotyki z założenia imitują te tradycyjne, powodując niebezpieczne dla zdrowia skutki.

Twoje dziecko zaczęło zachowywać się w sposób nietypowy, spędza więcej czasu poza domem z grupą nowych znajomych a jednocześnie unika kontaktu z rodzicami (opiekunami),

opuszcza się w nauce, zaniedbuje swój wygląd lub też zamyka się na długie godziny w swoim pokoju – sprawdź co się dzieje.

Być może zażywa narkotyki.

 

Zwróć uwagę na następujące sygnały:

 

Rozszerzone źrenice, wytrzeszcz oczu, słowotok, nadmierna ruchliwość, zaburzenia snu chudnięcie, zmienność nastrojów, trudności w koncentracji uwagi, niepokój, ataki agresji, krwotoki z nosa – te objawy mogą świadczyć o tym, że dziecko zażywa substancje stymulujące. Najczęściej występują pod postacią białego proszku, którego ślady w pokoju lub na rzeczach dziecka powinny wzbudzić Twój niepokój.

 

Nietypowy zapach włosów i ubrania, nadmierna wesołość, przekrwione oczy, kaszel, zwiększony apetyt, zaburzenia koncentracji ruchowej powinny wzbudzić podejrzenia, że dziecko może palić mieszanki ziołowe (Kanabinoidy). W pokoju może unosić się zapach dymu, w kieszeniach ubrań mogą znajdować się suszone rozdrobnione liście, jak również inne akcesoria – szklane fifki, bibułki, zapalniczka, charakterystyczne foliowe torebki.

 

Nieobecny wzrok, zaburzenia percepcji i świadomości, nadwrażliwość zmysłów, halucynacje wzrokowe i słuchowe, lęk, panika, urojenia, mogą świadczyć o zażyciu substancji halucynogennych. W przypadku przedawkowania wystąpić mogą: dreszcze, ślinotok, wymioty, zesztywnienie lub zwiotczenie mięśni. Kontakt z osobą która zażyła halucynogen może być znacznie utrudniony.

 

Co robić, gdy podejrzewasz, że dziecko bierze narkotyki?

 - zacznij działać, problem sam się nie rozwiąże;

- odłóż emocje, włącz rozum;

- dowiedz się jak najwięcej o substancjach psychoaktywnych;

- ustal reguły postepowania i konsekwentnie ich przestrzegaj – stosuj zasadę ograniczonego  

  zaufania;

- okazuj miłość i zainteresowanie swojemu dziecku;

- korzystaj ze wsparcia;

- nie usprawiedliwiaj nieobecności w szkole;

- nie wstydź się i nie ukrywaj problemu;

- szukaj pomocy specjalistów zajmujących się uzależnieniami.

 

Gdzie zwróć się o pomoc?

http://www.narkomania.gov.pl/portal

Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii.

Bezpłatna infolinia Państwowej Inspekcji Sanitarnej

800 060 800

Informacje pochodzą z ulotki wydanej pod egidą Ministerstwa Edukacji Narodowej, Ministerstwa Zdrowia, Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

 

 

 

 

 

 

szczepienia_7

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Styczeń 2014 roku - w 20 polskich miastach startuje kampania medialna pod hasłem „Zaszczep
w sobie chęć szczepienia”
, której celem jest promocja szczepień ochronnych oraz podniesienie świadomości społeczeństwa w zakresie zapobiegania chorobom zakaźnym. Inicjatorem kampanii adresowanej do ogółu społeczeństwa jest Główny Inspektorat Sanitarny.

 

W Polsce szczepienia ochronne wykonywane są w oparciu o ustawę z dnia 5 grudnia 2008r.
o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. 2013 r. poz. 947). Program Szczepień Ochronnych zawiera listę szczepień obowiązkowych (bezpłatnych) oraz zalecanych (płatnych) i jest aktualizowany każdego roku. Szczepienia obowiązkowe są prowadzone zgodnie z aktualnym kalendarzem szczepień od chwili narodzin dziecka aż do 19 roku życia oraz u osób narażonych w sposób szczególny na zakażenie (personelu medycznego, opiekunów, nauczycieli, osób dorosłych w celu uodpornienia, kobiet w wieku rozrodczym, osób przewlekle chorych i starszych oraz osób podróżujących za granicę). Nie zaszczepienie zdrowego dziecka naraża je na zachorowania na groźne choroby oraz niesie za sobą możliwość wystąpienia skutków ubocznych ciężkich chorób zakaźnych.

 

W ramach miesięcznej kampanii odbędzie się emisja spotów edukacyjnych na nośnikach LCD
w środkach komunikacji miejskiej w Bydgoszczy, Świdnicy, Kielcach, Legnicy, Łomży, Nowym Sączu, Opolu, Poznaniu, Pile, Szczecinie, Zielonej Górze, Wrocławiu, Białej Podlaskiej, Chełmie, Jeleniej Górze, Białymstoku, Skierniewicach, Kędzierzynie Koźlu, Koninie oraz Gdyni.

Więcej informacji na temat szczepień, znajdą Państwo na stronie:
www.szczepienia.gis.gov.pl
www.szczepienia.pzh.gov.pl

 

Spot informacyjno-edukacyjny
http://albumy.net/pub/szczepienia/wirusy_1_2.html


        

 

         Działając  na rzecz promocji szczepień ochronnych pod hasłem ,,Zaszczep  w sobie chęć szczepień" zamieszczono na stronie internetowej  www.szczepienia.gis.gov.pl., informację na temat szczepień skierowanych do środowisk medycznych , w tym lekarzy i pielęgniarek podstawowej opieki zdrowotnej oraz środowisk pozamedycznych , w tym szczególnie rodziców i opiekunów dzieci, zachęcając do  zapobiegania chorobom zakaźnym , którym można przeciwdziałać na drodze szczepień ochronnych.

 

 

         W związku ze zbliżającym się Światowym Dniem  AIDS,  Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Aleksandrowie Kujawskim   informuje.

 

         Informacja prasowa oraz aktualne dane  epidemiologiczne w zakresie HIV/AIDS .

 W województwie Kujawsko-Pomorskim ogółem od początku rejestracji (tj. od 1985r) do końca czerwca 2013r.odnotowano 680 osób zakażonych HIV, 176 zachorowań na AIDS.Z powodu choroby zmarło 90 osób. W naszym województwie zarejestrowano 25 nowo wykrytych zakażeń ,2 nowe  zachorowania oraz 1 zgon.

          Wobec powyższego  faktu, zwracam się z prośbą o podjęcie działań w ramach kampanii informacyjnej ,,Znam rekomendację PTN AIDS zalecam test  na HIV”.

 

 


Z okazji Światowego Dnia AIDS, który obchodzimy co roku 1 grudnia, Krajowe Centrum ds. AIDS, agenda Ministra Zdrowia, inauguruje kampanię informacyjną Znam rekomendacje PTN AIDS. Zalecam test na HIV, która jest skierowana do środowisk medycznych, przede wszystkim zaś do lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, lekarzy ginekologów oraz pielęgniarek i położnych, a przez te grupy  zawodowe – do ogółu  społeczeństwa. Wojewódzka Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna wpiera realizację kampanii.

 

 

Późne rozpoznanie zakażenia HIV zmniejsza szanse na skuteczne leczenie pacjenta, ale także zwiększa ryzyko zakażania partnerek/partnerów seksualnych przez osobę nieświadomą swojego zakażenia[1].

 

Niestety obecnie zbyt często obserwujemy późne wykrywanie HIV, nawet w fazie AIDS, podczas gdy prawidłowe rozpoznanie zakażenia nie wiąże się ze skomplikowanymi badaniami, ale opiera się przede wszystkim na przeprowadzeniu dokładnego wywiadu z pacjentem. Dlatego też hasło tegorocznej kampanii brzmi: Znam rekomendacje PTN AIDS. Zalecam test na HIV. Poprzez tę kampanię pragniemy zwrócić uwagę środowisk medycznych na konieczność rozważenia zalecenia pacjentowi testu w kierunku HIV.

Lekarz powinien być dla pacjenta najbardziej wiarygodnym źródłem informacji o HIV i AIDS. Niestety często zdarza się, że stosowana w codziennej praktyce lekarskiej wiedza nie jest wystarczająca, podczas gdy postępowanie lekarza, zgodne z rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Naukowego AIDS (PTN AIDS), może się przyczynić do zmniejszenia rozprzestrzeniania się zakażeń HIV.

Problem HIV/AIDS wciąż jest aktualny, ponieważ liczba zakażeń HIV w Polsce systematycznie wzrasta. Według danych Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny, od 1985 r. do końca września 2013 r. wykryto w Polsce 17 219 zakażeń HIV, jednak szacuje się, że
z wirusem żyje ok. 35 tys. osób, więc co druga osoba żyjąca z HIV nie wie, że jest zakażona i może nieświadomie zakażać innych. Wbrew obiegowej opinii, na ryzyko zakażenia HIV narażeni mogą być wszyscy – bez względu na wiek, płeć, orientację seksualną, religię i rasę.

Popularyzacja rekomendacji PTN AIDS w zakresie testowania w kierunku HIV, w szczególności wskazań klinicznych do zlecania pacjentowi badania na obecność wirusa, może pomóc we wcześniejszym wykrywaniu zakażeń, co pozwoli w odpowiednim momencie rozpocząć terapię antyretrowirusową (ARV).

Aktualne rekomendacje PTN AIDS znaleźć można na stronie www.ptnaids.pl


 

Zapraszamy do zapoznania się z kreacją i istotą przeprowadzenia kampanii „Znam rekomendacje PTN AIDS. Zalecam test na HIV”, której ostatecznymi beneficjentami będą wszyscy pacjenci, czyli ogół społeczeństwa. Materiały kampanijne są dostępne na stronie Krajowego Centrum ds. AIDS.

 

 

Osobami do kontaktu w tej sprawie są:

Iwona Gąsior, i.gasior@aids.gov.pl, tel. 22 331 77 82

Anna Kaczmarek, a.kaczmarek@aids.gov.pl, tel. 22 331 77 81

 

 

 

 

 

~AUT0002         Informacja  z  realizacji  programu edukacyjnego

                                            „Trzymaj Formę!”

                     w  roku  szkolnym  2012/ 2013 (7 edycja)

 

W  POWIECIE   ..ALEKSANDRÓW  KUJ.

 

1. Tabela koordynatora PSSE

 

Liczba szkoleń zorganizowanych przez koordynatora PSSE:  0            liczba uczestników szkoleń:0

Liczba narad przeprowadzonych przez koordynatora PSSE:  25             liczba uczestników narad:30

Liczba wizytacji w szkołach:    25                   odsetek zwizytowanych placówek:100 %

Liczba publikacji w mediach:     0          w tym  prasa:    0         radio:    0       telewizja:  0        Internet:0

Budżet – środki PSSE:    50 zł  -0       środki pozyskane z zewnątrz (skąd?): -0

Liczba szkół, które zwróciły wypełnione informacje z realizacji programu:    25 (gimn.:13   podst.12:        )

 

   2. Liczba szkół, klas, uczniów, realizatorów uczestniczących w programie (prosimy wypełnić właściwe pola w zależności od typu placówki).

 

GIMNAZJUM

Liczba szkół gimnazjalnych biorących udział w programie:13

Liczba szkół gimnazjalnych ogółem w powiecie:13

Liczba uczniów szkół gimnazjalnych ogółem w powiecie:1678

Ogólna liczba uczniów w szkołach gimnazjalnych biorących udział w programie:

Liczba klas biorących udział w programie

klasy I

klasy II

klasy III

razem

7

18

13

38

Liczba uczniów biorących udział w programie

244

321

206

771

Liczba uczniów sporadycznie uczestniczących w działaniach programowych:27

Liczba szkolnych realizatorów programu:19

 

SZKOŁA PODSTAWOWA

Liczba szkół podstawowych biorących udział w programie:12

Liczba szkół podstawowych ogółem w powiecie:26

Liczba uczniów szkół podstawowych ogółem w powiecie:2907

Ogólna liczba uczniów w szkołach podstawowych biorących udział w programie:

Liczba klas biorących udział w programie

klasy V

klasy VI

razem

15

18

33

Liczba uczniów biorących udział w programie

270

275

545

Liczba uczniów sporadycznie uczestniczących w działaniach programowych:37

Liczba szkolnych realizatorów programu:32

 

3. Stanowisko / zawód szkolnego koordynatora programu     Liczba koordynatorów:  ..25......

|1_| 1. Dyrektor / z-ca dyrektora

|9_| 2. Nauczyciel biologii / przyrody     

|5_| 3. Nauczyciel wychowania fizycznego

|2 | 4. Nauczyciel innych przedmiotów      

|2_| 5. Pedagog / psycholog szkolny

|0_| 6. Pielęgniarka szkolna

|6_| 7. Inny –jaki opiekun świetlicy……………………………………………………….................…………………

 

4. W czasie jakich zajęć realizowano program?

|16_| 1. Zajęć obowiązkowych (w czasie trwania zajęć lekcyjnych)

|9_| 2. Zajęć pozalekcyjnych (wykraczających poza podstawę programową)

5. Jaka była średnia liczba godzin lekcyjnych (45 min.) przeznaczonych na realizację programu w jednej klasie?

|6_| 1. do 3 godzin

|5_| 2. od 4 do 6 godzin

|1_| 3 od 7 do 9 godzin

|3_| 4. od 10 do 20 godzin

|1_| 5. powyżej 20 godzin

 

6. Czy opracowano w szkole własny projekt edukacyjny zawierający: temat, cele, zadania, osoby odpowiedzialne, terminy realizacji, sposób i kryteria oceny efektów?

|3_| 1. Tak

|2_| 2. Nie, ale korzystano z gotowych projektów

|20_| 3. Nie

 

7. Jaki był tytuł (ewentualnie temat), cel oraz kto współpracował przy realizacji projektów edukacyjnych opracowanych w szkole ?

Lp

szkoła, miejscowość

tytuł/temat

cel

kto współpracował

1

Zespół Szkół im. Edukacji Narodowej w Raciążku

,, Dbamy o zdrowie”

Poznanie prawidłowych zasad odżywiania i higieny sporządzania posiłków

Rodzice ,pielęgniarka

 

2

Zespół Szkół im.T.Kościuszki w Służewie

,,Zdrowie od A do Z”

Propagowanie zdrowego stylu życia

Grono pedagogiczne, Urząd Gminy, Biblioteka

 

3.

Zespół Szkół Specjalnych w Aleksandrowie Kuj

,,Zdrowy Styl życia”

Uświadomienie uczniom ,jak ważna jest racjonalna dieta   daleka od fast foodów, jak ważna jest aktywność fizyczna i życie bez nałogów.

 

Dietetyk, specjalista ds. uzależnień, pracownicy PSSE, pielęgniarka szkolna, nauczyciele ,nauczyciel w-f.

 

8. Jakie instytucje, organizacje i osoby wspierały lub współpracowały przy realizacji programu? (możliwość wielokrotnego wyboru)

L.p.

samorządy, instytucje, organizacje, eksperci

1

samorządy:

|_| Urząd Marszałkowski

|1_| Starostwo Powiatowe

|9 | Urząd Miasta i Gminy

|1_| Prezydent / Burmistrz

|1_| Sołtys

2

|1I M/G Komisje ds. Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych

|6_| M/G Ośrodki Pomocy Społecznej

3

placówki oświaty i kultury:

|_| Centrum Edukacji Nauczycieli                            |5_| biblioteka

|1_| wyższa uczelnia                                                   |_| inna szkoła     |_| kino

|2_| ośrodek / dom kultury                                          |_| teatr                |_| inne, jakie?..........

4

|10_| placówki służby zdrowia

|1| placówki profilaktyki, terapii, integracji społecznej

5

|_| rady osiedla                                    |_| spółdzielnie mieszkaniowe

6

towarzystwa, stowarzyszenia, organizacje, fundacje prowadzące działalność prozdrowotną, ekologiczną, integrującą środowisko, aktywizującą i inną:

|5_| PCK

|_| stow. / tow. na rzecz rozwoju gminy / miejscowości

|1_| .inne, jakie?..szkolne koło PCK. .......................................................................................................................

7

towarzystwa ds. kultury fizycznej, ośrodki i kluby sportowe:

|_| TKKF                    |7_| Orlik               2_| miejski / gminny ośrodek sportu i rekreacji

|2| klub sportowy

|_| inne, jakie?..........................................................................................................................

8

ośrodki, towarzystwa, kluby, koła - turystyczne, rekreacyjne, wypoczynkowe:

|_| PTTK

|_| inne, jakie?..........................................................................................................................

9

|_| parki krajobrazowe

|1_| nadleśnictwa, leśnictwa

|_| centra edukacji ekologicznej, szkoły leśne

|1| łowieckie / wędkarskie / rybackie

10

|_| ośrodek doradztwa rolniczego

|2_| koło gospodyń wiejskich

|_| gospodarstwo agroturystyczne, ekologiczne

|1_| Agencja Rynku Rolnego

11

służby mundurowe:   |3_| policja      |4_| straż miejska      |_| straż pożarna       |_| wojsko

12

|_| banki                |_|firmy ubezpieczeniowe             |_| apteki              |_| sklepy

|_| wydawcy          |_| zakłady pracy, producenci   |_| inne, jakie?.....................................................

13

media: |_| prasa             |_2|  radio            |_|  telewizja         |_|  portale internetowe 2

14

|_| inne placówki, organizacje, instytucje, jakie?...............................................................................

15

|_3| eksperci, specjaliści,...kosmetolog ,lekarz, specjalista ds. uzależnień.........................................................................................................

 

9. Czy w ramach programu odbywały się następujące formy realizacji? (możliwość wielokrotnego wyboru)

|16_| 1. Przyrządzanie potraw: sałatek, surówek, kanapek itp., zajęcia, pokazy, warsztaty kulinarne;

            |12_| 2. Układanie jadłospisów zgodnie z zasadami zbilansowanej diety;

            |7_| 3. Dni zdrowego jedzenia, wybranego produktu - owocu, warzywa, sałatki, soku itp.;

            |6_| 4. Odczytywanie i rozumienie etykiet produktów spożywczych;

            |11_| 5. Obliczanie BMI, diagramy klasowe;

            |7_| 6.Ocena własnej aktywności fizycznej i stylu życia (w tym m.in. testy wysiłkowe);

            |8_| 7. Zajęcia, pokazy, instruktaże ruchowe ćwiczenia gimnastyczne (dodatkowe – poza lekcjami w -f, np. ćwiczenia rozciągające, relaksacyjne, Nordic Walking, ćwiczenia śródlekcyjne );

|_4| 8. Zajęcia taneczne, aerobiku, fitness itp.;

            |4_| 9. Biegi uliczne, zawody sportowe, mecze;

|5_| 10. Rajdy rowerowe lub piesze, wycieczki, spływy;

            |4_| 11. Wyjazdy na basen, lodowisko, do klubu fitness, ośrodka wspinaczki linowej /skałkowej;

            |11| 12. Wykłady, prelekcje, pogadanki, debaty prozdrowotne;

            |3_| 13. Spotkania / wywiady ze specjalistami, ekspertami;

|10_| 14. Konkursy np. plastyczne, wiedzy (inne niż konkursy sprawnościowe/ zawody sportowe);

            |11_| 15. Ekspozycje, wystawy;

|2_| 16. Organizacja punktów / stoisk informacyjno – edukacyjnych;

|7_| 17. Wykonywanie prezentacji multimedialnych, inscenizacji teatralnych, projekcji filmowych, nakręcanie własnych filmów;

|_1| 18. Inne, (jakie?) …umieszczanie najciekawszych przepisów kulinarnych ,,Zdrowej kuchni” z różnych stron świata na stronie internetowej szkoły( Publiczne Gimnazjum im. Lotników Polskich Aleksandrów Kuj)…………………..........………………………………………………............

 

 

10. Prosimy o krótki opis jednego, najciekawszego (najbardziej oryginalnego) działania realizowanego w ramach programu:

…,,Noc w szkole”…w Zespole Szkół Specjalnych w Aleksandrowie Kuj,w czasie której uczniowie uczyli się wykonywania zdrowych potraw, soków ze świeżych owoców i warzyw. Uczniowie bardzo angażowali się i przeżywali emocjonalnie noc w szkole…Przeprowadzono turniej wiedzy o zdrowym odżywianiu, Wegetarianizm. Dlaczego warto zostać wege? Pilastes inteligentna gimnastyka dla każdego, Twoje Zycie należy do Ciebie –stop nałogom. Noc upłynęła w dobrej zabawie ,tańcu, gimnastyce i kształtowaniu zdrowego stylu życia.

Projekt został zaprezentowany w dn. 26 kwietnia pt ,,Zdrowy styl życia ”w którym uczestniczył organ założycielski, -Starostwo Powiatowe, pracownik PSSE- który wręczył w imieniu Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Aleksandrowie Kuj., Dyplomy  oraz ufundowane  dla wszystkich uczestników jogurty owocowe.

 

11. W jaki sposób powiadomiono rodziców o realizowanym programie? (możliwość wielokrotnego wyboru)

            |3_| 1. Na zebraniu ogólnym rodziców uczniów szkoły

            |14| 2. Na zebraniach rodziców w poszczególnych klasach

            |_-| 3. Poprzez skierowanie do nich listu

|8_| 4. Podczas dni otwartych w szkole

|-_| 5. Za pośrednictwem strony internetowej szkoły

            |-_| 6. Poprzez gazetki szkolne, wystawy, plakaty, biuletyny, ulotki

|-_| 7. W trakcie imprezy podsumowującej, festynu, święta  

            |-_| 8. W inny sposób, w  jaki?………………………………………………………………………….....

            |_-| 9. Nie informowano rodziców o programie

 

12. Ilu rodziców brało udział w spotkaniach dot. tematyki / realizacji programu „Trzymaj Formę!”?   401

            …............................................

 

13. W jaki sposób rodzice uczestniczyli w realizacji programu?

|13_| 1. Aktywnie pomagali w realizacji / organizacji działań programowych

|7| 2. Wspierali rzeczowo, finansowo

|1_| 3. W inny sposób, jaki? …………pomoc w przygotowaniu posiłków ……………………….....................................................................

|4_| 4. Nie brali udziału w realizacji programu

 

14. Czy na terenie szkoły funkcjonuje:

 

TAK

NIE

sklepik szkolny/ kiosk spożywczy

9

16

stołówka

10

15

catering

5

20

ogólnodostępny bar

-

-

Jeśli TAK to czy nastąpiły pozytywne zmiany dotyczące umieszczenia produktów żywnościowych zalecanych dzieciom w stołówce szkolnej/ cateringu, sklepiku/ kiosku spożywczym lub ogólnodostępnym barze funkcjonującym na terenie szkoły w związku z realizacją programu „Trzymaj Formę!”?

Produkt żywnościowy

(proszę wstawić krzyżyk przy produkcie, który został wprowadzony w związku  z realizacją programu „Trzymaj Formę!”)

Stołówka szkolna/ catering

Sklepik szkolny/ kiosk spożywczy

Ogólnodostępny bar

kanapki

3

-

-

świeże owoce i/lub warzywa

11

1

-

suszone owoce i/lub warzywa

-

-

-

produkty mleczne (serki, jogurty, napoje mleczne itp.)

10

2

-

soki (owocowe, warzywne)

5

2

-

woda mineralna

3

3

-

orzeszki, nasiona (np. dyni, słonecznika)

1

1

-

ciepłe napoje (np. herbata)

5

1

-

inne, jakie?

 

 

-

-

-

 

 

15. Czy szkoła uczestniczy w programach, akcjach dotyczących poprawy odżywiania?

|10| 1. „Szklanka mleka”

|7 | 2. „Owoce w szkole”

|-_| 3. w innych, jakich? …………….........................................................................................................

 

 

16. Proszę ocenić program (skala: 1 – ocena najniższa 6 – ocena najwyższa)

 

1

2

3

4

5

6

a) Odbiór programu przez uczniów

 

 

 

8

7

10

b) Ocena programu przez prowadzącego/prowadzących

 

 

1

2

9

13

c) Opinia rodziców/opiekunów uczniów uczestniczących w programie

 

 

1

1

7

16

d) Ocena skuteczności programu

 

 

1

9

10

5

e) Ocena poradnika dla realizatorów

 

 

 

2

21

2

f) Ocena materiałów edukacyjnych (ulotek, plakatów)

 

 

 

6

6

13

g) Ocena strony internetowej

 

 

 

1

21

3

 

17. Czy wystąpiły jakieś trudności w realizacji programu?

|5_| 1. Nie

|20| 2. Tak, w następującym zakresie (możliwość wielokrotnego wyboru):

         |5_| a. trudności finansowe, brak środków

                    |4_| b. brak czasu na realizację programu, nadmiar innych inicjatyw

                    |1_| c. niewystarczająca ilość materiałów edukacyjnych

                    |1_| d. ograniczone możliwości lokalowe

                    |10_| e. małe zainteresowanie rodziców

                    |2_| f. małe zaangażowanie młodzieży

                    |_| g. małe zainteresowanie grona pedagogicznego, pracowników szkoły

                    |2_| h. zbyt małe wsparcie ze strony partnerów programu

                    |_-| i. trudności związane z metodą projektu     

                    |-_| j. Inne, jakie? …………………………………………………………..........…………………

 

 

18. Czy program będzie realizowany w szkole w przyszłym roku?

 

|_14| 1. Tak                 |4_| 2. Nie                   |7_| 3. Nie wiem

 

19. Podsumowanie, wnioski, propozycje przezwyciężenia trudności

 

 

W  zdecydowanej większości placówek, program,, Trzymaj formę” podobał się i był  realizowany z dużym zaangażowaniem młodzieży  ,grona pedagogicznego ,rodziców i partnerów.

. Jedna  placówka ( Publiczne Gimnazjum im. Olimpijczyków Polskich w Ciechocinku) uważa że ,,program pokrywa się z tematyką lekcji biologii ,zajęć technicznych i wychowania fizycznego, stąd nie cieszył się większym powodzeniem uczniów).

Cztery placówki szkolne nie będą realizowały programu z powodu likwidacji szkoły.

Siedem placówek nie wie czy w przyszłym roku program będzie realizowany.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Aleksandrowie Kuj. nagradza i wyróżnia  Dyplomami -Szkolnych Realizatorów Programu ,,Trzymaj Formę”, co  wpływa mobilizująco na  kontynuowanie programu i zadowolenie opiekunów programu.

Przeznaczono 50 zł. na zakup jogurtów.

 

 

 

 

                                    Ogłoszenie o zbędnych i zużytych składnikach

                  majątku ruchomego Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej

                                          w Aleksandrowie Kujawskim

 

 

 

        Dyrektor Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Aleksandrowie Kujawskim

działając na podstawie §38 Rozporządzenia  Rady Ministrów z dnia 21 maja2010r w sprawie sposobu i trybu gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego, w który wyposażone są jednostki budżetowe( Dz.U. z 2010r.,nr 114,poz. 761) informuje, że posiada do nieodpłatnego przekazania składnik majątku ruchomego z przeznaczeniem na realizację zadań publicznych :

 

1.Samochód osobowy marki Daewoo  Lanos

   Rok produkcji:1999

   Nr rejestracyjny: BDA 883E

   Pojemność silnika:1,5

   Nr identyfikacyjny nadwozia: SUPTF69VDXW047331

   Rodzaj paliwa: benzyna/gaz

   Przebieg: 366 tys.km   

   Stan techniczny: samochód powypadkowy ,wyeksploatowany ,wymagający  remontu,    

   sprawny technicznie. Komplet dokumentacji i kluczyków .

 

  Nieodpłatne przekazanie składnika majątku ruchomego może nastąpić na pisemny wniosek podmiotów określonych w §38 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 maja 2010r.(Dz.U. z 2010r. , nr 114,poz.761).

  Wniosek o nieodpłatne przekazanie składnika majątku ruchomego należy kierować do Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Aleksandrowie Kujawskim ul.Słowackiego 8 A  do dnia 16.08.2013r.  do godz.12:00.

 

 

„Profilaktyczny program w zakresie przeciwdziałania uzależnieniu od alkoholu, tytoniu i innych środków psychoaktywnych”

www.zdrowiewciazy.pl

 

 

PSSE w Aleksandrowie Kuj zaprasza do udziału w ,,Programie przeciwdziałania uzależnieniu od alkoholu, tytoniu i innych środków psychoaktywnych”

http://pwisbydgoszcz.pl/files/image/OZ/Swiss%202.jpg

„Profilaktyczny program
w zakresie przeciwdziałania uzależnieniu
od alkoholu, tytoniu i innych środków psychoaktywnych”

 

PROJEKT 

 

 

W ramach Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy (SPPW) zostało zawarte porozumienie w sprawie realizacji projektu „Profilaktyczny program w zakresie przeciwdziałania uzależnieniu od alkoholu, tytoniu i innych środków psychoaktywnych” pomiędzy:

 

·         Biurem ds. Zagranicznych Programów Pomocy w Ochronie Zdrowia, pełniącym funkcję Instytucji Pośredniczącej, a Głównym Inspektoratem Sanitarnym - Instytucją Realizującą (na poziomie krajowym)

·         Głównym Inspektoratem Sanitarnym z siedzibą w Warszawie, a Wojewódzką Stacją Sanitarno-Epidemiologiczną z siedzibą
w Bydgoszczy (na poziomie wojewódzkim)

 

Projekt rozpoczął się 1 lipca 2012 roku i będzie realizowany do 31 grudnia 2016 roku
w partnerstwie 4 instytucji:

 

·         Instytutu Medycyny Wsi im. Witolda Chodźki w Lublinie (IMW)

·         Instytutu Medycyny Pracy im. Prof. J. Nofera w Łodzi (IMP)

·         Państwowej Agencji Rozwiazywania Problemów Alkoholowych (PARPA)

·         Krajowego Biura ds. Przeciwdziałania Narkomanii (KBPN)

 

Projekt współfinansowany jest przez Szwajcarię w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej (Project supported by a grant from Switzerland through the Swiss Contribution to the enlarged European Union).

 

Cel główny projektu:

Ograniczenie używania tytoniu, alkoholu i innych substancji psychoaktywnych.

 

W ramach projektu realizowane będą następujące działania:

 

  1. 1. Szkolenia dla kadry medycznej.
  2. 2. Programy edukacyjne w zakładach pracy i w szkołach ponadgimnazjalnych.
  3. 3. Kampania społeczna.
  4. 4. Badania ankietowe kobiet w ciąży.
  5. 5. Platforma internetowa - System Elektronicznego Monitorowania i Promocji Zdrowia  

 

Więcej informacji o Szwajcarsko-Polskim Programie Współpracy na stronie internetowej:

 

www.programszwajcarski.gov.pl
www.swiss-contribution.admin.ch/poland

 

 

   

http://pwisbydgoszcz.pl/files/image/OZ/Swiss.jpg

 

 

 

 

Coroczne obchody ,,Światowego Dnia AIDS”.

Aktualne dane epidemiologiczne  w zakresie HIV/AIDS.W województwie kujawsko-pomorskim ogółem od początku rejestracji (od 1985r.)do 15 listopada odnotowano 663 osoby zakażone HIV,174 ZACHOROWAŃ NA AIDS.

Z POWODU CHOROBY ZMARŁO 89 OSÓB.

 W  naszym województwie w I półroczu 2012 zarejestrowano 9 nowo wykrytych zakażeń HIV.

W Polsce od początku epidemii (1985r.) do 31 lipca 2012 odnotowano 15.829 zakażonych ogółem.2783 zachorowań na AIDS,1.170 zgonów z powodu choroby.

Według  danych Krajowego Centrum ds. AIDS na  Świecie ( do 2008) zarejestrowano 33mln (30-36 mln) osób zakażonych i 2 mln zgonów z powodu AIDS.

W więcej informacji szczegółowych na powyższy temat znajdziecie Państwo na stronie internetowej:WWW.pzh.gov.pl.

 

 

 

 

Z końcem sierpnia jak co roku obchodzony jest Światowy Tydzień Wody. Jest to akcja organizowana od 1991 roku przez Sztokholmski Międzynarodowy Instytut Wodny. W tym roku obchodzony jest pod hasłem ,,W reakcji na globalne zmiany: woda w urbanizującym się świecie” (Responding to Global Changes: Water in an Urbanisising World) http://www.worldwaterweek.org/about.

 

Zagrożenia zdrowotne występujące w wodzie przeznaczonej do spożycia.

Za jakość wody do spożycia w punkcie jej poboru odpowiada wiele podmiotów oraz wpływa na jej jakość wiele elementów. Istotne są m.in.:

      - przemysł (w szczególności stosujący substancje chemiczne – farbiarnie, garbarnie,          pralnie, galwanizernie, stacje paliw itp.),

      -  rolnictwo (pestycydy, nawozy sztuczne i naturalne),

      -  nielegalne składowanie odpadów;

§  Niewłaściwe uzdatnianie (błędy w dozowaniu substancji wspomagających uzdatnianie        lub odkażających wodę oraz nieskuteczne uzdatnianie sprzyjające odkładaniu się osadów w sieci i wtórnemu zanieczyszczeniu wody);

§  Zastosowanie nieodpowiednich materiałów do budowy sieci i instalacji wodociągowych, budowanie i montowanie przez ludzi nie posiadających stosownej wiedzy i doświadczenia;

§  Niewłaściwa eksploatacja sieci i instalacji (przewymiarowanie sieci, brak systematycznych płukań, remontów, samowolne montowanie urządzeń uzdatniających).

Mikrobiologiczne zagrożenia zdrowotne.

Woda musi być wolna od mikroorganizmów chorobotwórczych i pasożytów w liczbie stanowiącej potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego. Wodopochodne czynniki  chorobotwórcze mogą przedostawać się do organizmu człowieka drogą pokarmową, oddechową (wdychanie aerozoli wodnych) oraz w wyniku styczności ze skórą (błony śluzowe, zadrapania, zranienia).

Istotne znaczenie dla zdrowia ludzkiego mają:

§  bakterie (np. Escherichia coli, Enterococcus faecalis, Salmonella, Shigella, Vibrio          cholerae, Yersinia, Legionella pneumophila, Campylobacter),

§  wirusy (adenowirusy, enterowirusy, norowirusy, rotawirusy, sapowirusy, wirusy WZW typu A i E),

§  pierwotniaki i robaki (Cryptosporidium parvum, Dracunculus mediinensis, Entameba histolitica, Giardia intestinalis, Toxoplasma gondii).

Woda ujmowana do spożycia, zarówno powierzchniowa jak i ze studni głębinowych, prawie nigdy nie jest wolna od mikroorganizmów, jednakże mogą one być skutecznie usunięte w trakcie właściwie przeprowadzonego procesu uzdatniania wody.

 

Chemiczne zagrożenia zdrowotne

W każdej wodzie mogą znajdować się różnego rodzaju:

§       substancje pochodzenia naturalnego ( arsen, żelazo, mangan),

§       zanieczyszczenia powstałe w wyniku:

- działalności rolniczej (związki azotu, pestycydy, środki ochrony roślin),

- działalności przemysłowej (węglowodory, sole metali ciężkich, kwasy, zasady mineralne, cyjanki, toksyczne związki organiczne),

- przedostawania się do wód powszechnie stosowanych środków czystości, leków (w tym hormonów i antybiotyków).

Zanieczyszczenia te, ponieważ znajdują się w wodach ujmowanych, mogą być usunięte poprzez właściwie przeprowadzony proces uzdatniania wody.

 

 

Powiat aleksandrowski zaopatrywany jest w wodę przez 13 wodociągów, które ze względu na dobową produkcję wody podzielone są na trzy grupy:

Powyższe wodociągi nadzorowane są przez Powiatową Stację Sanitarno - Epidemiologiczną w Aleksandrowie Kuj. poprzez kontrole sanitarne i monitoring jakości wody przeznaczonej do spożycia oraz nadzór nad kontrolami wewnętrznymi jakości wody wykonywanymi przez właścicieli i administratorów wodociągów.

 Z monitoringu oraz oceny jakości wody przeznaczonej do spożycia w powiecie aleksandrowskim wynika, iż najczęstszym problem są przekroczenia fizykochemiczne w zakresie manganu oraz żelaza i towarzyszącym im barwy i/lub mętności. W większości przypadków przekroczenia dopuszczalnych wartości są niewielkie, jednak zdarzają się sytuacje kilkukrotnego przekroczenia norm. Wyższe wartości manganu oraz żelaza mogą prowadzić do niepożądanych zmian właściwości organoleptycznych wody, tj. wzrostu barwy i mętności oraz metalicznego posmaku, ponadto stwarza problemy w eksploatacji sieci wodociągowej, przede wszystkim w postaci wytracania się osadów, i w konsekwencji zgłaszania  reklamacji przez odbiorców.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. Nr 61, poz. 417 z późn. zm.) maksymalne dopuszczalne stężenie manganu wynosi 50 μg/l, a żelaza 200 μg/l. Regulacje te zostały przyjęte nie ze względu bezpieczeństwa zdrowotnego, lecz z potrzeby zapewnienia odpowiedniej jakości wody, spełniającej oczekiwania odbiorców.

Podwyższone stężenie żelaza i manganu w wodzie przeznaczonej do spożycia stanowi największy problem w przypadku małych i średnich wodociągów z uwagi na trudności technologiczne i finansowe w przeprowadzeniu działań naprawczych. Na terenie naszego powiatu problem z przekroczeniem stężeń manganu i żelaza najczęściej dotyczy wodociągu gminy Raciążek.

Zjawisko podwyższonego stężenia manganu i żelaza w wodzie przeznaczonej do spożycia występuje na terenie całego kraju w wodzie pochodzącej z ujęć podziemnych, w wyniku przenikania powyższych pierwiastków z warstw geologicznych lub elementy konstrukcyjne sieci i instalacji wodociągowych, wykonanych z żeliwa lub zabezpieczonych powłoką cynkową. Jednakże podwyższone stężenie manganu i żelaza w wodzie nie ma bezpośredniego wpływu na stan zdrowia osób spożywających taką wodę.

Innym problemem budzącym niepokój konsumentów jest podwyższona twardość wody. Zgodnie z w/w rozporządzeniem Ministra Zdrowia dopuszczalny poziom twardości wynosi 60 – 500 mg/l w przeliczeniu na węglan wapnia (CaCO3), który zalecany jest ze względów zdrowotnych – co oznacza, że jest to wartość pożądana dla zdrowia ludzkiego, ale nie nakłada obowiązku uzupełnienia minimalnej zawartości przez przedsiębiorstwo wodno – kanalizacyjne. Twardość wody spowodowana jest obecnością w wodzie rozpuszczalnych soli wapnia i magnezu, które dostają się do wody w wyniku kontaktu zawartego w niej dwutlenku węgla z glebą i skałami zawierającymi powyższe pierwiastki.

Na terenie powiatu aleksandrowskiego nie notuje się przekroczenia norm twardości, jednak w niektórych wodociągach występuje podwyższona wartość tego parametru.                       Podwyższony poziomem twardości, blisko górnej dopuszczalnej granicy, występuje głównie w wodociągu miejskim w Ciechocinku. Uciążliwość podwyższonej twardości w wodzie używanej w gospodarstwach domowych, oprócz wzrostu zużycia mydła i detergentów polega na tworzeniu się kamienia kotłowego,  który wytrąca się w postaci białego osadu szczególnie podczas gotowania wody.

Natomiast wodociąg miasta Aleksandrów Kuj. boryka się z ponadnormatywną zawartością sodu w wodzie przeznaczonej do spożycia. Przedsiębiorstwo wodociągowe  podjęło już działania mające na celu zminimalizowanie powyższego parametru.

 

Woda  płynąca z kranów powiatu aleksandrowskiego jest bezpieczna i nadaje się do bezpośredniej konsumpcji.

 

wytworzył: Jerzy Trescher  

wprowadził: Łukasz Mrówczyński

                  ostatnia zmiana: 25.08.2011

 

 

 

 

                                                                       Światowy Dzień Wody

Dzień 22 marca został ustanowiony przez Organizację Narodów zjednoczonych              w 1992 roku Światowym Dniem Wody. W roku bieżącym obchodzony jest pod hasłem „Woda dla dużych miast” – Water for Cities. W związku z obchodami Światowego Dnia Wody Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Aleksandrowie Kuj. przekazuje informacje dotyczące wodociągów i jakości wody przeznaczonej do spożycia na terenie powiatu aleksandrowskiego.

 

Powiat aleksandrowski zaopatrywany jest w wodę przez 13 wodociągów, które ze względu na dobową produkcję wody podzielone są na trzy grupy:

Powyższe wodociągi nadzorowane są przez Powiatową Stację Sanitarno - Epidemiologiczną w Aleksandrowie Kuj. poprzez kontrole sanitarne i monitoring jakości wody przeznaczonej do spożycia oraz nadzór nad kontrolą wewnętrzną jakości wody wykonywaną przez właścicieli i administratorów wodociągów.

Wszystkie miejscowości położone w gminach na terenie powiatu aleksandrowskiego  nadzorowanego przez PSSE w Aleksandrowie Kuj. są w zwodociągowanie i zaopatrywane w wodę przeznaczoną do spożycia przez dobrze rozbudowaną sieć wodociągów. Istnieją jednak przypadki, gdzie część miejscowości, które nie posiadają zwartej zabudowy (oddalone od głównych szlaków komunikacyjnych) nie są podłączone do sieci wodociągowej. Nie dotyczy to nigdy całej miejscowości, lecz jej znikomego fragmentu lub pojedynczych gospodarstw. Wodociągi o produkcji wody 100 – 1000 m3/d i 1000 – 10000 m3/d systematycznie rozbudowują sieć i wykonują nowe przyłącza. W przypadku małych lokalnych wodociągów nie ma takiej potrzeby.

Z monitoringu oraz oceny jakości wody przeznaczonej do spożycia w powiecie aleksandrowskim wynika, iż najczęstszym problem są przekroczenia fizykochemiczne                 w zakresie manganu oraz żelaza. W większości przypadków przekroczenia dopuszczalnych wartości są niewielkie, jednak zdarzają się sytuacje kilkukrotnego przekroczenia norm. Wyższe wartości manganu oraz żelaza mogą prowadzić do niepożądanych zmian właściwości organoleptycznych wody, tj. wzrostu barwy i mętności oraz metalicznego posmaku, ponadto stwarza problemy w eksploatacji sieci wodociągowej, przede wszystkim w postaci wytrącania się osadów, i w konsekwencji zgłaszania reklamacji przez odbiorców.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. Nr 61, poz. 417 z późn. zm.) maksymalne dopuszczalne stężenie manganu wynosi 50 μg/l, a żelaza 200 μg/l. Regulacje te zostały przyjęte nie ze względu bezpieczeństwa zdrowotnego, lecz z potrzeby zapewnienia odpowiedniej jakości wody, spełniającej oczekiwania odbiorców.

Podwyższone stężenie żelaza i manganu w wodzie przeznaczonej do spożycia stanowi największy problem w przypadku małych i średnich wodociągów z uwagi na trudności technologiczne i finansowe w przeprowadzeniu działań naprawczych. Na terenie naszego powiatu problem z przekroczeniem stężeń manganu i żelaza najczęściej dotyczy wodociągu gminy Aleksandrów Kuj. – ujęcie Otłoczyn Stacja, wodociągu gminy Raciążek oraz wodociągu miejskiego w Nieszawie.

Zjawisko podwyższonego stężenia manganu i żelaza w wodzie przeznaczonej do spożycia, nie jest wyłącznie lokalnym problemem, występuje ono bowiem na terenie całego kraju w wodzie pochodzącej z ujęć podziemnych. Jego najczęstszą przyczyna jest przenikanie powyższych pierwiastków z warstw geologicznych lub z elementów konstrukcyjnych sieci             i instalacji wodociągowych, wykonanych z żeliwa lub zabezpieczonych powłoką cynkową.

 

Innym problemem budzącym niepokój konsumentów jest podwyższona twardość wody. Zgodnie z w/w rozporządzeniem Ministra Zdrowia dopuszczalny poziom twardości wynosi 60 – 500 mg/l w przeliczeniu na węglan wapnia (CaCO3), który zalecany jest ze względów zdrowotnych – co oznacza, że jest to wartość pożądana dla zdrowia ludzkiego, ale nie nakłada obowiązku uzupełnienia minimalnej zawartości przez przedsiębiorstwo wodno – kanalizacyjne.

Twardość wody spowodowana jest obecnością w wodzie rozpuszczalnych soli wapnia            i magnezu, które dostają się do wody w wyniku kontaktu zawartego w niej dwutlenku węgla        z glebą i skałami zawierającymi powyższe pierwiastki.

Na terenie powiatu aleksandrowskiego nie notuje się przekroczenia norm twardości, jednak w niektórych wodociągach występuje podwyższona wartość tego parametru.                       Z podwyższonym poziomem twardości, blisko górnej dopuszczalnej granicy, boryka się  głównie wodociąg miejski w Ciechocinku.

Uciążliwość podwyższonej twardości w wodzie używanej w gospodarstwach domowych, oprócz wzrostu zużycia detergentów, wiąże się głównie z tworzeniem się kamienia kotłowego, który wytrąca się w postaci białego osadu (szczególnie podczas gotowania wody). Większa twardość wody jest bardziej zalecana ze względów zdrowotnych, bowiem jest bogatsza w substancje niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu (sole wapnia          i magnezu).

Podwyższona twardość wody podobnie jak przekroczenia manganu i żelaza występuje prawie na całym obszarze Polski.

Na terenie naszego powiatu dwa wodociągi miejskie zmagają się z przekroczeniami innych parametrów, tj. wodociąg miasta Ciechocinek z przekroczeniami chlorków                       i wodociąg miasta Aleksandrów Kuj. z ponadnormatywną zawartością sodu w wodzie przeznaczonej do spożycia. 

W Ciechocinka przyczyną przekroczeń chlorków są pokłady solanki, które przenikają do źródeł wody pitnej. Podwyższona zawartość chlorków w wodzie wpływa m.in. na pogorszenie smaku wody – wywołuje słony smak, a także na przyspieszenie tempa korozji w sieci wodociągowej, co może doprowadzić do zwiększenia zawartości metali w wodzie.

 

Wodociąg miejski w Aleksandrowie Kuj. boryka się z przekroczeniem wartości sodu.  Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Wodociągowej w Aleksandrowie Kuj. w związku z trudnościami z wyeliminowaniem sodu podjęło działania dotyczące odwiertu nowej studni głębinowej, która podawać będzie wodę o minimalnej zawartości sodu.

 

Pod względem mikrobiologicznym woda w naszym powiecie nie wykazuje nieprawidłowości. Zdarzają się jednak pojedyncze sytuacje kiedy w wodzie przeznaczonej do spożycia pojawia się ponadnormatywna liczba mikroorganizmów (najczęściej w związku     z awarią instalacji). Wówczas podejmuje się natychmiastowe działania mające na celu wyeliminowanie takich przekroczeń.

 

 




 

 

Logo PIS

 
                          

                          

                                  

                                                                      

                                 

 

 

CHROŃ PRZED GRYPĄ SIEBIE I INNYCH

 

 

                                 

 

Co robić aby zmniejszyć ryzyko zachorowania na grypę

oraz chronić przed nią innych

 

􀀹 Zaszczep siebie i swoją rodzinę przeciw grypie,

 

ponadto:

 

􀀹 przestrzegaj zasad higieny oddychania – w czasie kaszlu i kichania zakrywaj nos i usta chusteczką jednorazową,

 

􀀹 poza domem i w podróży zawsze miej przy sobie żel do rąk lub zapas jednorazowych chusteczek nasyconych roztworem alkoholu, gdyż warunki w podróży rzadko zapewniają możliwości częstego mycia rąk,

 

􀀹 jeśli chusteczki jednorazowe lub żel właśnie ci się skończyły, kichaj lub kaszl w zgięcie łokciowe – twoje dłonie nie zostaną skażone wirusem,

 

􀀹 w środkach transportu zbiorowego unikaj niepotrzebnego dotykania powierzchni i elementów ich wyposażenia,

 

􀀹 unikaj bliskiego kontaktu „twarz w twarz” z innymi podróżnymi,

 

􀀹 unikaj masowych zgromadzeń,

 

􀀹 zadbaj, aby również twoje dziecko przestrzegało powyższych zaleceń.

 

Nie lekceważ grypy – chroń siebie i innych - przy wystąpieniu objawów takich jak gorączka, bóle głowy, bóle mięśniowo-stawowe, kaszel, ból gardła zostań w domu, w przypadku nasilenia objawów – zwłaszcza wystąpienia duszności - niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem.

 

 

Nowe zasady zgłaszania i organizacji wypoczynku dzieci i młodzieży szkolnej

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej

z dnia 9 grudnia 2009 zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz.U. z 2009 Nr 218 poz. 1696)

 

 

INFORMACJA DLA POWODZIAN

NA STRONIE

GŁOWNEGO INSPEKTORATU SANITARNEGO

pod adresem:

http://www.pis.gov.pl/userfiles/file/rzecznik2/ulotkapowodz.pdf

 

 

 

Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Aleksandrowie Kujawskim informuje o rozpoczęciu przez Ministerstwo Zdrowia w dniu 19 listopada 2009r. ogólnopolskiej kampanii społecznej dotyczącej zagrożeń związanych z paleniem tytoniu (hasło przewodnie „Papierosy pożerają Cię żywcem”) oraz biernym paleniem przez dzieci (hasło przewodnie „Papierosy pożerają żywcem Ciebie i Twoje dziecko”).

Kampania stworzona przez Departament Zdrowia Miasta Nowy Jork miała już swoje odsłony w innych krajach na świecie, w tym min. w Stanach Zjednoczonych, Chinach, Rosji i na   Ukrainie, wszędzie przynosząc pozytywne rezultaty. Głównym celem kampanii jest przekonanie Polaków do rzucania palenia tytoniu oraz do zaprzestania palenia w obecności dzieci.

Kampania skierowana jest do osób palących, w tym w głównej mierze do palących rodziców i osób palących w obecności dzieci.

Na potrzeby kampanii w Polsce zaadoptowano dwie różne odsłony spotu telewizyjnego. Pierwszy pod hasłem „Papierosy pożerają Cię żywcem” – pokazujący negatywne skutki palenia tytoniu i proponujący rzucenie palenia. Drugi spot, pod hasłem „Papierosy pożerają żywcem Ciebie i Twoje dziecko”, pokazujący negatywne skutki biernego palenia przez dzieci i przekonujący do rzucania palenia. Obydwa spoty promują skorzystanie z Telefonicznej Linii Rzucania Palenia - Quit Line -  0801 108 108.

Kampania telewizyjna rozpoczęła się 16 listopada 2009 r. i trwać będzie do 13 grudnia 2009 r. W grupie docelowej  znajdują się osoby w wieku 20-59 lat. Emisje reklam odbędą się w następujących stacjach: TVP, Polsat (w tym Polsat Cafe, Polsat Sport, Polsat News), TVN (w tym TVN 24, TVN Style, TVN Turbo), TV4. Dodatkowo informacje o kampanii są dostępne w telewizjach regionalnych.

Sięgając po następnego papierosa należałoby zastanowić się czy warto. Cytując rymowankę uczniów klasy III Gimnazjum w Brudnowie : „ Nikotyna to jest kasa, nie wiesz kiedy, nie wiesz gdzie, ona z nóżek zetnie Cię „ RZUĆ PALENIE JUŻ DZIŚ.

 

 

 

 

 

 

 

                                                                Rzecznik prasowy  

                                                                 Powiatowej Stacji

                                                                                  Sanitarno-Epidemiologicznej

                                                                         w Aleksandrowie Kuj.

                                                                    mgr Jerzy Trescher

 

Zmiana zasad postępowania

wobec osób zgłaszających się z objawami grypopodobnymi do lekarza

 

 

Minister Zdrowia, po zasięgnięciu opinii krajowych konsultantów ds. Chorób Zakaźnych oraz ds. Epidemiologii rekomenduje zmianę zasad postępowania wobec osób zgłaszających się z objawami grypopodobnymi do lekarza na następujące:

 

1.    Osoba, u której wystąpią objawy grypowe¹, zgłasza się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Jeżeli nie ma możliwości niezwłocznego przyjęcia pacjenta z objawami grypopodobnymi, w oczekiwaniu na badanie pacjent powinien być oddzielony od innych pacjentów oczekujących w izbie przyjęć (poczekalni) lub nosić maseczkę.  Osoba, która ma jeden lub więcej objawów grypy, powinna, w miarę możliwości,  ograniczyć bliskie, w tym intymne, kontakty z innymi osobami i niezwłocznie powinna się zgłosić do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej.

2.    Lekarz przeprowadza wywiad w którym ustala, czy pacjent w okresie ostatnich 7  dni odbył  podróż zagraniczną do jednego z krajów, w których nowa grypa szerzy  się w populacji albo, czy pozostawał w kontakcie bezpośrednim w tym samym okresie z osobą lub osobami, podejrzanymi o zachorowanie na nową grypę A/ H1N1.

3.    Po zebraniu wywiadu i zbadaniu pacjenta lekarz, jeżeli podejrzewa zakażenie wirusem nowej grypy A/H1N1 podejmuje decyzję o leczeniu w warunkach  domowych lub hospitalizację, biorąc pod uwagę stan kliniczny pacjenta.

4.    Rekomenduje się leczenie w warunkach domowych, jeżeli wskazania lekarskie nie wskazują na konieczność leczenia w warunkach szpitala zakaźnego. Leczenie w warunkach szpitala zakaźnego powinno dotyczyć w pierwszej kolejności ciężkich przypadków zachorowań.

5.     Jeżeli lekarz podstawowej opieki zdrowotnej podejmie decyzje o leczeniu w warunkach domowych, wdraża leczenie metodami skutecznymi dla grypy  sezonowej oraz przekazuje choremu lub jego opiekunom (domownikom) zalecenia dotyczące opieki nad chorym na grypę w warunkach domowych, w tym o  podstawowych środkach ograniczających  szerzenie się zakażeń (częste mycie rąk, unikanie kontaktu twarzą w twarz, higiena kaszlu itd.). Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej informuje pacjenta, iż, w przypadku wystąpienia objawów grypowych  u innych domowników – niezwłocznie powinni zgłosić się do lekarza.  

6.    Jeżeli lekarz podejmie decyzję o konieczności hospitalizacji, wówczas kieruje chorego do najbliższego szpitala zakaźnego (oddziału zakaźnego). W szpitalu przeprowadza się diagnostykę w kierunku wykrycia wirusa grypy pobierając od pacjenta materiał do badania metodą biologii molekularnej (RT PCR), zgodnie z  instrukcją Krajowego Ośrodka ds. Grypy (w załączeniu) i przesyła do jednego z laboratoriów wykonujących takie badanie (listę takich laboratoriów prowadzi Główny Inspektorat Sanitarny). W szpitalu zakaźnym obowiązują procedury  określone przez  Konsultanta Krajowego ds. Chorób Zakaźnych.

7.    Transport osoby, u której wystąpią objawy grypowe nie powinien odbywać się środkami transportu zbiorowego. Środki transportu użyte do przewozu chorego   lub podejrzanego o zachorowanie na grypę powinny podlegać właściwym  zabiegom sanitarno- higienicznym (zmywanie powierzchni z użyciem detergentów  itp.).

       

-------------------------------

¹ Objawy nowej grypy A (H1N1) są podobne jak sezonowej:

-          gorączka

-          kaszel

-          ból gardła

-          katar z płynną wydzieliną lub zatkanym nosem

-          bóle mięśniowe i stawowe

-          ból głowy

-          dreszcze

W około 25-30% przypadków nowej grypy mogą występować wymioty i biegunka

 

 

 

 

 

Warszawa, dnia 3 sierpnia 2009r.                        Minister Zdrowia

                                                                                Ewa Kopacz             

 

 

 

Krajowy Konsultant ds. Epidemiologii

prof. dr hab.n.med. Andrzej Zieliński

 

Krajowy Konsultant do Spraw Chorób Zakaźnych

dr hab. n. med. Andrzej Horban                                                         

 

 

Przypomnienie zasad postępowania wobec osób zgłaszających się
z objawami grypopodobnymi do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej
lub szpitalnego oddziału ratunkowego
albo izby przyjęć w szpitalu innym niż zakaźny

 

 

Krajowy Konsultant do spraw chorób zakaźnych oraz  Krajowy Konsultant  do Spraw Epidemiologii przypominają:

 

Jeżeli pacjent zgłasza się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub szpitalnego oddziału ratunkowego albo izby przyjęć w szpitalu innym niż zakaźny z objawami grypopodobnymi  obowiązują następujące zasady postępowania:

Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej (lekarz izby przyjęć) dokonuje wywiadu epidemiologicznego i klinicznego, przeprowadza badanie fizykalne pacjenta. W przypadku  stwierdzenia kontaktu z osobą chorą na grypę A/H1N1 lub przybycia w ciągu ostatnich 7 dni z kraju, gdzie szerzy się epidemicznie nowa grypa A/H1N1 lekarz kieruje pacjenta do szpitala zakaźnego (oddziału zakaźnego), gdzie stosowane są  procedury określone wcześniej przez Konsultanta Krajowego do spraw Chorób Zakaźnych.

 

 

Uwaga:

  1. Jeżeli nie ma możliwości niezwłocznego przyjęcia pacjenta z objawami grypopodobnymi, w oczekiwaniu na badanie pacjent powinien być oddzielony od innych pacjentów oczekujących w izbie przyjęć (poczekalni);
  2. Pacjent powinien być poinformowany o podstawowych środkach ograniczających szerzenie się zakażeń (np. unikanie kontaktu twarzą w twarz, higiena kaszlu itd.)
  3. Ewentualny transport do szpitala zakaźnego odbywa się środkami transportu indywidualnego, z tym że nie ma konieczności dezynfekcji pojazdu.

 

Krajowy Konsultant                                                                     Krajowy Konsultant

do Spraw Chorób Zakaźnych                                                     do Spraw Epidemiologii

 

(-) dr hab. n. med. Andrzej Horban                   (-) prof. dr hab. n. med. Andrzej Zieliński

 

 

Informacja dla lekarzy, organów założycielskich i dyrektorów zakładów opieki zdrowotnej w sprawie podstawowych zasad postępowania w związku z przypadkami grypy A/H1N1

 

Zalecamy,  co następuje:

Osoby, u której wystąpiły objawy infekcji górnych dróg oddechowych (gorączka, katar, kaszel, bóle mięśniowe, ból gardła,  itd.) winny zgłosić się do swoich lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej.

Lekarz POZ po ustaleniu dodatniego  wywiadu epidemiologicznego ( objawy grypy w ciągu 10 dni od możliwego kontaktu -  pobytu na terenach występowania ognisk grypy świń lub kontaktu z osobą chora na grypę świń) kieruje pacjenta do najbliższego oddziału zakaźnego, powiadamiając o tym właściwą stację sanitarno- epidemiologiczną.

Lekarz chorób zakaźnych hospitalizuje chorego w przypadku klinicznego podejrzenia grypy.

Wdraża się proces diagnostyczny celem ustalenia patogenu.

W  przypadkach ciężkich przy braku przeciwwskazań zaleca się podawanie leków antywirusowych pod kontrolą lekarzy chorób zakaźnych.

Komunikaty Głównego Inspektoratu  Sanitarnego, aktualizowane codzienne o godzinie 12, dostępne są na stronie internetowej  www.pis.gov.pl. Komunikaty zawierać będą między innymi informacje nt. aktualnej sytuacji epidemiologicznej oraz aktualne zalecenia.

Warszawa, 28.04.2009, godz. 10.00

 

Minister Zdrowia                                              Krajowy Konsultant

                                                                      w dz. Chorób Zakaźnych

Ewa Kopacz                                                     Andrzej Horban

 

wytworzył:

wprowadził: Przemysław Borowicki i Małgorzata Gorzel

ostatnia zmiana: 28.04.2009

 

 

 

"Żółty Tydzień"

Akcja "Żółty Tydzień" realizowana jest od 1992r. Przebiega w dwóch edycjach rocznych tj. wiosną i jesienią. Celem jest profilaktyka wirusowego zapalenia wątroby poprzez edukację uświadamiającą zagrożenie oraz realizację szczepień przeciwko tej chorobie. Szczególnie duże nagłośnienie w mediach dotyczące realizacji i celu akcji "Żółty Tydzień" powoduje zwiększone zainteresowanie tematem. Powstały w 1995r. w Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Aleksandrowie Kujawskim Punkt Szczepień aktywnie uczestniczy w realizacji akcji, prowadząc edukację, poradnictwo i realizację szczepień.

„Grypa”

Bardzo wysoka zakaźność grypy oraz występowanie poważnych powikłań pochorobowych motywowały do podjęcia akcji dotyczącej profilaktyki. Prowadzony od 1995r. Punkt Szczepień w Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Aleksandrowie Kujawskim aktywnie włącza się w edukację i realizację szczepień ochronnych. W okresie jesienno-wiosennym organizuje się co roku akcje edukacyjne dotyczące zakażenia, przebiegu i powikłań oraz profilaktyki grypy, propagując szczepienia ochronne jako najskuteczniejszą formę profilaktyki. Nagłośnienie tematu w okresie największej zapadalności na chorobę przez media i placówki służby zdrowia powoduje zwiększenie uświadomienia zagrożenia społeczeństwa chorobą, wskazując na możliwość profilaktyki jaką niewątpliwie stanowią szczepienia ochronne. Wzrost świadomości ludności potwierdza coraz to większa liczba osób szczepiących się.

INSTRUKCJA

GŁÓWNEGO INSPEKTORA SANITARNEGO Z DNIA 22 MAJA 2008 ROKU

W SPRAWIE WYMAGAŃ HIGIENICZNO - SANITARNYCH

DLA STACJONARNYCH OBOZÓW POD NAMIOTAMI

Rozdział I

Przepisy ogólne

§ 1

 

1. Niniejsza instrukcja określa wymogi sanitarne oraz związane z nimi wymogi organizacyjne, które powinny spełniać placówki wypoczynku dzieci i młodzieży prowadzone w formie stacjonarnych obozów pod namiotami, lokalizowanych na terenie bez stałej infrastruktury. Placówki takie będą w dalszej części instrukcji zwane „obozami”.

 

2. Celem instrukcji jest zapewnienie uczestnikom obozów niezbędnych warunków sanitarno-higienicznych przy zachowaniu zamierzonego, w szczególności wychowawczego, celu obozu.

 

3. Przez obóz rozumie się placówkę liczącą do 50 osób, przy czym podobozy z własnym węzłem sanitarnym traktuje się jak obóz w rozumieniu niniejszej instrukcji.

 

4. Dla obozów liczących do 25 osób można zastosować indywidualną ocenę zagrożeń dla zdrowia, co wymaga współpracy z właściwym państwowym powiatowym inspektorem sanitarnym, zwanym dalej „inspektorem sanitarnym”.

 

5. Instrukcja nie dotyczy obozów wędrownych, obozów liczących ponad 50 osób oraz obozów zlokalizowanych w stałych bazach. Zastosowanie zasad zawartych w niniejszej instrukcji w stosunku do większych obozów wymaga zgody inspektora sanitarnego.

 

§ 2

 

1. Obóz powinien być zlokalizowany z dala od obiektów uciążliwych dla otoczenia oraz z dala od wód zalewowych. Wielkość terenu powinna umożliwić swobodne rozbicie obozu z należytym przestrzennym rozmieszczeniem części mieszkalnej, sanitarnej, kuchni, terenów sportowych i rekreacyjnych.

 

2. Obóz pod względem sanitarno-higienicznym, powinien być zorganizowany zgodnie z przepisami prawa, w szczególności z przepisami aktów prawnych wymienionych w załączniku nr 1 do Instrukcji.

 

3. Za bezpieczeństwo sanitarne obozu odpowiada kierownik (komendant obozu), a także osoby odpowiedzialne za ochronę zdrowia, oraz wychowawcy (instruktorzy).

 

§ 3

 

1. Przed rozpoczęciem obóz powinien uzyskać kwalifikację inspektora sanitarnego..

 

2. Rozpoczęcie działalności obozu powinno być zgłoszone do inspektora sanitarnego w ciągu 48 godzin od przyjazdu pierwszych uczestników.

 

§ 4

 

1. W celu uzyskania kwalifikacji obozu przez inspektora sanitarnego należy:

 

1) nie później niż na 14 dni przed zgłoszeniem obozu właściwemu kuratorowi oświaty, przedłożyć inspektorowi sanitarnemu:

 

a) kartę kwalifikacyjną obiektu, stanowiącą załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz. U. Nr 12, poz. 67 z późn. zm.);

 

b) plan sytuacyjny zagospodarowania terenu przeznaczonego pod obóz, zawierający rozmieszczenie poszczególnych części: mieszkalnej, żywieniowej, zespołu służby zdrowia, umywalni, ustępów, itd.;

 

2) nie później niż na 14 dni przed rozpoczęciem obozu:

 

a) przedstawić inspektorowi sanitarnemu opis dotyczący:

 

czasu trwania obozu (liczba turnusów i ich terminy);

 

przewidywanej liczby uczestników i ich wieku;

 

sposobu zaopatrzenia w wodę, z tym, że termin przedstawienia aktualnego wyniku badania wody ustala się z inspektorem sanitarnym;

 

uzgodnionego z wydziałem ochrony środowiska urzędu gminy sposobu postępowania z odpadami stałymi oraz ściekami, w szczególności segregacji, przechowywania na terenie obozu, usuwania i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, a jeżeli sposobem tym jest ich wywóz – należy przedstawić kopię umowy ze specjalistyczną firmą na wywóz odpadów;

 

b) uzyskać ocenę inspektora sanitarnego o przydatności wody do kąpieli.

 

2. Po przedstawieniu karty kwalifikacyjnej obozu i wydaniu stosownych zaleceń inspektor

5

 

sanitarny potwierdza kwalifikację obozu odpowiednim wpisem do karty kwalifikacyjnej obiektu..

 

3. Obozy, które w ciągu ostatnich 3 lat uzyskały kwalifikację obozu przez inspektora sanitarnego dotyczącą tego samego miejsca obozowania mogą uzyskać opinię wstępną inspektora sanitarnego, jeżeli jest to potrzebne w celu rozpatrzenia wniosków o datacje lub ofert w konkursach.

 

Rozdział II

Zasady żywienia i zaopatrzenia w żywność

§ 5

 

1. Organizację sposobu żywienia uczestników należy dostosować do istniejących warunków higieniczno-sanitarnych

 

2. Żywność należy chronić przed zanieczyszczeniami, a pomieszczenia do przechowywania i przygotowania żywności należy utrzymywać w czystości.

 

3. Osoby mające kontakt z żywnością powinny ze szczególną starannością przestrzegać higieny osobistej.

 

4. Osoby mające kontakt z żywnością powinny być zdrowe, a ich stan zdrowia powinno potwierdzać aktualne orzeczenie lekarskie.

 

5. W przypadku żywności łatwopsującej się należy utrzymywać stałą, zalecaną przez producenta tempraturę (przestrzegać ciągłości łańcucha chłodniczego środków spożywczych).

 

§ 6

 

1. Obóz powinien być zaopatrywany w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi:

 

1) czerpaną ze źródła lub studni zlokalizowanych na terenie obozu lub w nieznacznej odległości od niego, po uprzednim stwierdzeniu, przez inspektora sanitarnego, o przydatności wody do spożycia

 

2) konfekcjonowaną w opakowaniach jednostkowych.

 

Zaleca się, aby do spożycia podawana była woda w opakowaniach jednostkowych (konfekcjonowana) 6

 

2. Woda, w którą zaopatrywany jest obóz, powinna spełniać wymagania rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. Nr 61, poz. 417).

 

3. W sytuacjach nadzwyczajnych (braku wody lub nagłego pogorszenia się jej jakości, awarii urządzenia wodociągowego) wodę można dowozić cysternami/zbiornikami bezpośrednio ze źródła wskazanego przez inspektora sanitarnego, z tym, że zastosowanie cysterny/zbiornika do zaopatrzenia w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi musi spełniać następujące warunki:

 

1) cysterna /zbiornik musi służyć tylko i wyłącznie do transportu i magazynowania wody do picia; pojemnik musi być wykonana/y z materiałów dopuszczonych do kontaktu z wodą przeznaczoną do spożycia przez ludzi – wyposażona/y w higieniczne punkty (zawory czerpalne) do poboru wody z cysterny/zbiornika,

 

2) węże służące do podawania wody do cysterny/zbiornika muszą być wykonane z materiałów dopuszczonych do kontaktu z wodą i służyć tylko do tego celu, być odpowiednio przechowywane i dezynfekowane,

 

3) wlew wody do cysterny/zbiornika musi posiadać trwałe i szczelne zamknięcie,

 

4) przed pierwszym użyciem, a następnie nie rzadziej niż raz na tydzień, cysterna/zbiornik powinien być dokładnie myty i dezynfekowany

 

5) procedura dezynfekcji powinna być uzgodniona z inspektorem sanitarnym,

 

6) woda z cysterny/zbiornika przeznaczona do spożycia przez ludzi powinna zostać zużyta najpóźniej do końca dnia, w którym została dostarczona,

 

7) cysterna/zbiornik z wodą winien być przetrzymywany w miejscu zacienionym,

 

§ 7

 

1. Część żywieniowa obozu obejmuje:

 

1) magazyn żywnościowy,

 

2) punkt obierania warzyw i ziemniaków (w tym punkt do wyparzania jaj)*,

 

3) punkt przygotowywania posiłków,

 

4) zadaszoną kuchnię,

 

5) zadaszoną jadalnię,

 

6) zmywalnię naczyń kuchennych,

7

 

7) zmywalnię naczyń stołowych,

 

8) punkt sanitarny dla pracujących w kuchni.

 

2. Część żywieniowa obozu powinna znajdować się w odległości co najmniej 15 metrów od części mieszkalnej.

 

§ 8

 

1. Produkty żywnościowe należy przewozić specjalistycznymi środkami transportu, posiadającymi konstrukcję i wyposażenie odpowiednie do rodzaju przewożonych produktów lub środkami transportu przystosowanymi do przewozu żywności w stopniu zapewniającym ochronę przed zanieczyszczeniem i zachowanie odpowiedniej jakości zdrowotnej produktów żywnościowych. Żywność powinna być przewożona w specjalnie do tego celu przeznaczonych pojemnikach spełniających wymagania określone dla materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością.

 

2. W przypadku przewozu tym samym środkiem transportu równocześnie produktów żywnościowych i innych towarów albo różnych rodzajów żywności, towary te i produkty żywnościowe muszą być oddzielone w taki sposób, aby nie było możliwe ich wzajemne zanieczyszczenie i oddziaływanie. W przypadku, gdy środkiem transportu przewożone są inne artykuły niż żywnościowe, środek transportu należy odpowiednio wyczyścić lub zdezynfekować przed kolejnym transportem żywności.

 

§ 9

 

1. Magazyn żywnościowy powinien zapewniać higieniczne przechowywanie żywności, w sposób pozwalający na uniknięcie ryzyka jej zanieczyszczenia. Magazyn żywnościowy należy urządzić w specjalnie do tego celu przeznaczonym miejscu (namiocie lub budynku). Magazyn żywnościowy musi być suchy, przewiewny, w miarę możliwości chłodny oraz wyposażony w odpowiedni sprzęt: półki, podstawki pod worki itp. Wszystkie produkty znajdujące się w magazynie powinny być zabezpieczone przed dostępem owadów i szkodników.

 

2. Magazynowanie powinno odbywać się z zachowaniem zasady segregacji produktów. Produkty żywnościowe powinny być składowane według rodzajów, a produkty wydzielające swoistą woń należy przechowywać osobno.

 

3. Wszystkie produkty, a szczególnie mięso, wędliny, tłuszcze należy przechowywać w warunkach i temperaturze wskazanej przez producenta środków spożywczych. Należy

 

 

stosować się do podanej przez producenta na opakowaniu danego produktu informacji o sposobie i warunkach przechowywania

 

4. Należy kontrolować termin przydatności do spożycia produktów. Produkty żywnościowe, których termin przydatności do spożycia upłynął, powinny być niezwłocznie usuwane z magazynu.

 

5. Należy przechowywać faktury zakupu lub inne dokumenty potwierdzające źródło pochodzenia środków spożywczych.

 

§ 10

 

1. W przypadku obozowisk nieposiadających podłączenia do sieci energetycznej, należy urządzić chłodnię, którą może być np. piwniczka zbudowana w ziemi ("ziemianka"). Produkty przechowywane w ziemiance muszą być odpowiednio zabezpieczone przed zanieczyszczeniem

 

2. Dla obozowisk nieposiadających podłączenia do sieci energetycznej należy wykluczyć z jadłospisu produkty takie jak mrożonki lub lody ewentualnie należy zaopatrywać się w nie w dniu ich planowanego spożywania, w możliwie najkrótszym czasie przed podaniem do spożycia..

 

3. W przypadku, gdy obozowisko posiada podłączenie do sieci energetycznej, magazyn należy wyposażyć w urządzenia chłodnicze.

 

4. Mięso, wędliny, ryby, jaja, mleko pasteryzowane i przetwory mleczne (sery, jogurty, kefiry, śmietanę), tłuszcze (masło, margaryna, oleje roślinne) należy przechowywać w pomieszczeniach chłodnych (ziemianka, chłodziarka), w temperaturze nie wyższej niż 10°C. W przypadku lodów i mrożonek należy przechowywać je w temperaturze nie wyższej niż -18°C

 

5. Produkty żywnościowe bez opakowań należy przechowywać w odpowiednich pojemnikach przeznaczonych do kontaktu z żywnością. Warzywa należy przechowywać na półkach lub w skrzynkach, w specjalnie do tego celu przeznaczonej piwniczce (ziemiance) lub w namiocie.

 

§ 11

 

1. W części żywieniowej obozu należy zorganizować wydzielony punkt obierania warzyw i ziemniaków.

 

2. Ziemniaki i warzywa należy obierać w dniu spożycia, a obierki należy zbierać do specjalnego pojemnika na odpady.

 

§ 12

 

1. Posiłki należy przygotowywać w warunkach higienicznych, ze składników posiadających odpowiednią jakość zdrowotną, pozostających w okresie przydatności do spożycia.

 

2. Urządzenia, sprzęt i inne składniki wyposażenia, z którymi styka się żywność, muszą być:

 

a) utrzymywane w dobrym stanie technicznym, aby zminimalizować wszelkie ryzyko zanieczyszczenia żywności;

 

b) wykonane z takich materiałów, które umożliwiają utrzymanie ich w czystości oraz, jeżeli jest to niezbędne, ich dezynfekcję (nie dotyczy to pojemników bezzwrotnych oraz opakowań);

 

c) zainstalowane w taki sposób, aby umożliwić odpowiednie czyszczenie otaczającego je obszaru.

 

3. Posiłki powinny być przygotowywane na powierzchniach wykonanych w sposób umożliwiający łatwe czyszczenie oraz, jeżeli jest to niezbędne, dezynfekcję. Do wykonania tych powierzchni używa się materiałów gładkich, zmywalnych i nietoksycznych, przeznaczonych do kontaktu z żywnością, którymi mogą być w szczególności specjalnie do tego celu przeznaczone stoły pokryte blachą ze stali nierdzewnej, laminatem lub ceratą.

 

4. Powierzchnie, na których przygotowywane są posiłki powinny być utrzymywane w czystości.

 

5. Deski do przygotowywania produktów są przeznaczone wyłącznie do danego rodzaju produktów. Deski po każdorazowym użyciu należy starannie umyć. Należy je oznaczyć w następujący sposób:

 

a) do mięsa surowego (MS),

 

b) do mięsa gotowanego, wędlin i sera (M),

 

c) do warzyw (W),

 

d) do ryb surowych (RS)

 

e) do ryb (RG),

 

f) do pieczywa (P).

 

 

6. Nie wolno mieszać pozostałości potraw ze świeżym surowcem.

 

7. Nie wolno powtórnie zamrażać rozmrożonych produktów.

 

8. Gotowanie wody, mleka, zupy powinno obuwać się w kotłach lub garnkach przeznaczonych wyłącznie do tego celu. Nie wolno używać kotłów lub garnków z uszkodzoną emalią.

 

§ 13

 

1. Przy układaniu jadłospisów należy dobierać potrawy, które nie wymagają skomplikowanego procesu przygotowania i są bezpieczne, a w szczególności:

 

a) nie zawierają surowych jaj.

 

b) nie zawierają dodatku sosów lub majonezu z wyjątkiem sosów poddanych obróbce termicznej oraz majonezów i sosów, które są fabrycznie szczelnie zamknięte.

 

2. Posiłki i potrawy powinny być przygotowywane w miarę możliwości bezpośrednio przed spożyciem, z ograniczeniem czasu ich przechowywania. Surówki warzywne powinny zostać przygotowane bezpośrednio przed spożyciem,

 

3. Zawartość opakowania po otwarciu należy niezwłocznie zużyć w całości. Jeżeli zawartość opakowania po otwarciu nie może zostać zużyta w całości, resztę należy wyrzucić.

 

§ 14

 

1. Kuchnię należy urządzić w pobliżu źródła wody; w miejscu osłoniętym od wiatru. Płytę kuchenną pieca należy umieszczać na wysokości 40-50 cm nad ziemią. Kuchnia powinna być osłonięta dachem oraz wyposażona w dostateczną ilość sprzętu kuchennego.

 

2. Teren w pobliżu kuchni powinien być posprzątany i wygrabiony.

 

3. Przy użytkowaniu kuchni gazowych zbiorniki z gazem powinny być ustawione nie bliżej niż 2 m od źródła ognia i odpowiednio zabezpieczone.

 

§ 15

 

1. Jadalnia powinna być zadaszona oraz wyposażona w stoły i ławki.

 

2. Blaty stołów powinny być wykonane z materiału łatwo zmywalnego lub przykryte takim materiałem, np. ceratą lub laminatem.

 

3. W bezpośredniej bliskości stołówki należy zlokalizować punkt wydawania posiłków.

 

§ 16

 

1. W części żywnościowej obozu należy wyznaczyć oddzielnie zmywalnie naczyń kuchennych i stołowych, znajdujące się poza kuchnią. Obie zmywalnie należy wyposażyć w odpowiednią ilość sprzętu: wanienki lub miednice, podstawki pod wanienki lub miednice, ścierki, gąbki, zmywaki, oraz środki myjące. Zalecane jest zaopatrzenie zmywalni naczyń stołowych w dozowniki ze środkiem do mycia naczyń.

 

2. Naczynia kuchenne należy zmywać w gorącej wodzie, w zmywalni naczyń kuchennych.

 

3. Naczynia kuchenne należy po umyciu dokładnie spłukać i osuszyć, a następnie przechowywać w miejscu do tego wyznaczonym, osłonięte od kurzu i owadów.

 

4. Sprzęt używany do mycia naczyń kuchennych i stołowych, taki jak: wanienki, miednice, ścierki, gąbki, zmywaki, powinien być po każdym posiłku starannie myty i co najmniej raz dziennie wyparzany wrzącą wodą lub dezynfekowany.

 

5. Podczas mycia naczyń kuchennych i wyparzania sprzętu do mycia naczyń kuchennych należy zwrócić szczególną uwagę na bezpieczeństwo wykonywanych czynności.

 

6. Środki używane do mycia naczyń powinny być biodegradowalne a usuwanie ścieków powinno być zgodne z przepisami ochrony środowiska

 

7. Do zmywania naczyń kuchennych i stołowych należy zapewnić gorącą i ciepłą wodę. Naczynia kuchenne i stołowe, po usunięciu z nich resztek pokarmów do zamykanych pojemników, należy zmywać w ciepłej wodzie z dodatkiem odpowiednich środków czyszczących, po czym dokładnie spłukać, a następnie wyparzyć przez zanurzenie w kotle z wrzącą wodą (wyparzanie nie dotyczy menażek, kubków i sztućców użytkowanych indywidualnie przez uczestników obozu). Podczas wyparzania naczyń stołowych należy zwrócić szczególną uwagę na bezpieczeństwo wykonywanych czynności.

 

8. Nie należy używać tego samego sprzętu do mycia naczyń kuchennych i naczyń stołowych.

 

§ 17

 

1. Czyste naczynia stołowe ogólnego użytku należy przechowywać w specjalnym magazynie, powinny być one ustawione na półkach, osłonięte od kurzu i owadów.

 

2. Menażki, kubki i sztućce użytkowane indywidualnie przez uczestników obozu są przechowywane przez uczestników w wyznaczonych miejscach. Menażki po umyciu muszą być osuszone.

§ 18

Resztki pokarmowe powinny być przechowywane w specjalnie do tego przygotowanych przykrytych pojemnikach. Pojemniki na resztki pokarmowe po opróżnieniu powinny być myte i dezynfekowane. § 19 W części żywnościowej obozu należy wyznaczyć punkt sanitarny dla osób pracujących w kuchni. Na wyposażenie punktu sanitarnego dla osób pracujących w kuchni składają się: wieszaki na odzież ochronną, stanowisko do mycia rąk, mydło dezynfekujące, ręczniki jednorazowe, apteczka pierwszej pomocy.

§ 20

1. Osoby pracujące przy przygotowywaniu posiłków powinny ze szczególną starannością przestrzegać higieny osobistej, nos w zmywalni naczyń kuchennych, nosić czystą odzież ochronną oraz w razie potrzeby stosować wymagane środki ochrony indywidualnej.

 

2. Osoby bezpośrednio stykające się z żywnością (kucharki, opiekunowie, instruktorzy), w szczególności przygotowujące posiłki lub kupujące i transportujące żywność, muszą posiadać orzeczenie lekarskie wydawane na podstawie przepisów o chorobach zakaźnych i zakażeniach. Obowiązek ten nie dotyczy uczestników obozu, w szczególności zastępu służbowego.

 

3. Kierownik (komendant) obozu, lub osoba przez niego upoważniona, zobowiązany jest do przechowywania orzeczeń lub zaświadczeń lekarskich określonych w ust. 2.

 

4. W przypadku, gdy przygotowanie posiłków lub zakup i transport żywności jest zlecone podmiotowi zajmującemu się profesjonalnie taką działalnością, kierownik (komendant) obozu zobowiązany jest do uzyskania informacji ustnej lub pisemnej, czy osoby te spełniają wymogi określone w ust. 2. W takim przypadku nie stosuje się postanowień ust.

 

§ 21

 

1. W przypadku wystąpienia uzasadnionego podejrzenia, że przygotowanie posiłków lub transport ,żywności nie jest wykonywane w należyty sposób, lub przez uprawnione osoby, albo występuje niebezpieczeństwo zanieczyszczenia żywności, kierownik (komendant) obozu nie dopuszcza do spożywania żywności, co do której powstało takie podejrzenie.

 

2. Osoba, która z powodu choroby może spowodować zanieczyszczenia żywności, zgłasza niezwłocznie fakt choroby kierownikowi (komendantowi) obozu. Wykaz prac, przy

 

wykonywaniu których istnieje możliwość przeniesienia zakażenia na inne osoby, oraz wykaz chorób uniemożliwiających wykonywanie czynności z zakresu produkcji i obrotu żywnością, a także rodzaje czynności, których nie wolno wykonywać osobom dotkniętym takimi chorobami, określają przepisy o chorobach zakaźnych i zakażeniach.

 

3. Osoba chora lub podejrzana o chorobę albo o zakażenie uniemożliwiające wykonywanie prac i czynności w procesie produkcji i w obrocie żywnością, jeżeli zachodzi jakiekolwiek prawdopodobieństwo bezpośredniego lub pośredniego zanieczyszczenia żywności mikroorganizmami patogennymi – powinna być niezwłocznie odsunięta od tych prac i czynności.

 

Rozdział III

Próbki żywnościowe

§ 22

 

1. Kierownik (komendant) obozu lub osoba przez niego upoważniona wyznacza osobę odpowiedzialną za pobieranie i przechowywanie próbek wszystkich potraw wchodzących w skład każdego posiłku.

 

2. W przypadku sporządzania posiłków z wykorzystaniem wyrobów garmażeryjnych należy pobrać próbki tych wyrobów bezpośrednio po przywiezieniu danej partii wyrobów.

 

3. Próbki pobierane są pod koniec porcjowania z każdej składowej części potrawy w ilościach niezbędnych do przeprowadzenia badań laboratoryjnych.

 

4. Próbki należy pobierać w następujących ilościach:

 

a) zupy - po 150 g;

 

b) mięso, potrawy mięsne i rybne - po 150 g;

 

c) wędliny i wyroby wędliniarskie - po 150 g w jednym kawałku;

 

d) jarzyny gotowane, sosy, potrawy mączne oraz mleczne, leguminy - po 150 g;

 

e) wyroby garmażeryjne - po 150 g;

 

f) sałatki - po 150 g;

 

g) lody - po 150 g.

 

§ 23

 

1. Próbkę pobiera się czystymi, uprzednio wyparzonymi lub wygotowanymi przyrządami metalowymi i przechowuje w opakowaniach jednorazowych przeznaczonych do tego celu albo w szczelnie zakręcanych lub zamykanych, czystych, wyparzonych lub wygotowanych naczyniach szklanych, porcelanowych lub emaliowanych, odpowiadających wymaganiom określonym w przepisach o materiałach i wyrobach przeznaczonych do kontaktu z żywnością.

 

2. Na naczyniu przeznaczonym do przechowywania próbki umieszcza się w sposób trwały napis określający zawartość, datę i godzinę przygotowania potrawy oraz imię, nazwisko i stanowisko służbowe osoby, która pobrała próbkę. Jeżeli do przygotowania potrawy użyty został środek spożywczy z konserwy, napis na naczyniu musi zawierać ponadto datę i godzinę otwarcia konserwy oraz dane umieszczone na jej opakowaniu dotyczące producenta, daty produkcji lub terminu przydatności do spożycia. Na naczyniu z próbką wyrobu garmażeryjnego umieszcza się datę i godzinę dostarczenia danego wyrobu do obozu.

 

3. Próbki należy przechowywać, przez co najmniej 3 dni, licząc od chwili, kiedy cała partia została spożyta, w miejscu wydzielonym wyłącznie do tego celu oraz w warunkach zapewniających utrzymanie temperatury nie wyższej, niż +4 °C , z tym, że próbki lodów przechowuje się w temperaturze nie wyższej niż -18 °C. Miejsce przechowywania próbek musi być tak zabezpieczone, aby dostęp do niego posiadał tylko komendant obozu lub osoba przez niego upoważniona..

 

Rozdział IV

Urządzenia sanitarne obozu i dbałość o higienę

§ 24

 

1. W obozie należy zapewnić właściwą lokalizację, urządzenie i stan higieniczny obiektów sanitarnych, (umywalnie, ustępy, latryny, śmietniki).

 

2. Uczestnicy obozu powinni mieć zapewnione warunki do utrzymania higieny osobistej. Uczestnikom należy zapewnić dostęp do ciepłej wody.

 

§ 25

 

1. Zabronione jest mycie się w naturalnych zbiornikach wodnych lub ciekach wodnych.

 

2. Dopuszczalne jest mycie wodą czerpaną z naturalnych zbiorników wodnych lub cieków wodnych, pod warunkiem stosowania higienicznych środków ulegających biodegradacji, oraz odprowadzania nieczystości do wydzielonych dołów chłonnych w odległości nie mniejszej niż 15 m od naturalnego zbiornika wodnego lub cieku wodnego i zabezpieczonych przed bezpośrednim przesiąkaniem do naturalnych zbiorników lub cieków wodnych.

 

§ 26

 

1. Należy zorganizować oddzielne umywalnie dla dziewcząt i chłopców. Dopuszcza się jedną umywalnię z wyodrębnieniem czasu toalety dla dziewcząt i chłopców.

 

2. Umywalnia powinna być zadaszona i osłonięta od wiatru oraz powinna zapewniać intymność czynności higienicznych. Wskazane jest wyposażenie umywalni w zasłony lub kabiny.

 

3. Umywalnie i dół na brudną wodę powinny być zlokalizowane w odległości co najmniej 15 m od części żywieniowej i części mieszkalnej obozu oraz co najmniej 20 m od miejsca pobierania wody.

 

4. Umywalnie powinny być wyposażone w:

 

1) odpowiednią liczbę miednic lub kranów,

 

2) pojemnik z przykryciem na zużyte opatrunki i środki higieniczne,

 

3) wieszaki na ubrania,

 

4) podest lub podłogę dla myjących się,

 

5) środki myjąco-dezynfekujące, ulegające biodegradacji,

 

6) szczotki do mycia miednic.

 

§ 27

 

3. Miednice powinny być po każdorazowym użyciu dokładnie umyte i przynajmniej raz w tygodniu poddane dezynfekcji z użyciem środków odkażających.

 

§ 28

 

1. Dopuszczalne jest stosowanie latryn naturalnych, pod warunkiem, że nieczystości odprowadzane do dołów chłonnych będą odkażane odpowiednimi środkami ulegającymi

 

 

biodegradacji i zasypywane ziemią oraz że będą przestrzegane wymogi ochrony środowiska.

 

2. Zaleca się budowanie oddzielnych latryn dla dziewcząt i dla chłopców.

 

3. Latryny należy budować na uboczu, w miejscach osłoniętych, na terenie suchym, po stronie zawietrznej w stosunku do obozu. Odległość od obozu powinna wynosić co najmniej 70 m.

 

4. Latryna powinna być zbudowana nad odpowiednim zbiornikiem na fekalia lub nad dołem chłonnym o głębokości 1,5 m i długości proporcjonalnej do liczby uczestników, przy czym przyjmuje się, że jedno stanowisko przypada na 15 osób.

 

5. Latryna powinna być zadaszona, mieć mocną obudowę, wysokość siedzenia dostosowaną do wzrostu uczestników, dół zabezpieczony przed wpadnięciem.

 

6. Latryna musi być regularnie dezynfekowana odpowiednimi środkami, ulegającymi biodegradacji.

 

7. Po wypełnieniu latryny do 2/3, należy bezwzględnie opróżnić ją sprzętem asenizacyjnym lub zasypać, a miejsce po zasypaniu latryny wyraźnie oznaczyć.

 

8. Dojście do latryny powinno być dobrze oznakowane, widoczne także w nocy.

 

9. Przy latrynie powinien znajdować się:

 

a) w przypadku latryn naturalnych (ziemnych) – piasek lub ziemia do przesypywania i łopatka,

 

b) papier toaletowy,

 

c) stanowisko do umycia rąk.

 

§ 29

 

1. Przy wyposażeniu obozu w sanitariaty ekologiczne:

 

1) zaleca się oddzielne sanitariaty dla dziewcząt i dla chłopców,

 

2) niezbędne jest ich zaopatrzone w papier toaletowy

 

3) zorganizowanie stanowiska do umycia rąk..

 

2. Sanitariaty ekologiczne powinny być utrzymane w należytym stanie higienicznym i regularnie, przynajmniej raz na trzy dni opróżniane przez wozy asenizacyjne.

 

3. Przyjmuje się, że jeden sanitariat ekologiczny powinien przypadać na 15 osób,

§ 30

 

1. Obowiązek zapewnienia środków dezynfekujących, oraz zapewnienia użytkowania zgodnego z zaleceniami zawartymi w karcie charakterystyki danego preparatu spoczywa na kierowniku (komendancie) obozu lub osobie przez niego wyznaczonej

 

2. Środki dezynfekujące należy przechowywać w miejscu suchym, chłodnym, przewiewnym i zabezpieczonym przed opadami atmosferycznymi oraz dostępem osób niepowołanych.

 

3. Dezynfekcję mogą przeprowadzać osoby pełnoletnie, po odpowiednim przeszkoleniu, wyznaczone przez kierownika (komendanta) obozu. Przy przeprowadzaniu dezynfekcji należy przestrzegać sposobu użycia i zasad bezpieczeństwa podanych przez producenta danego preparatu w kartach charakterystyki.

 

4. W przypadku używania preparatów zawierających wodorotlenki (zasady) lub kwasy, wydzielających chlor lub zawierających substancje drażniące, do przyrządzania roztworu środka dezynfekującego i podczas jego stosowania należy założyć rękawice gumowe i fartuch ochronny. W przypadku mieszania z wodą preparatu w postaci proszku lub koncentratu, przy dokonywaniu powyższych czynności należy zachować szczególną ostrożność i nie zbliżać twarzy do sporządzanej mieszaniny.

 

Rozdział V

Gospodarka ściekami i odpadami

§ 31

 

1. W obozie należy zapewnić:

 

1) wyposażenie w urządzenia służące do gromadzenia odpadów komunalnych (śmietniki) oraz utrzymywanie ich w odpowiednim stanie sanitarnym i porządkowym;

 

2) gromadzenie powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych w śmietnikach;

 

3) usuwanie i unieszkodliwianie odpadów komunalnych.

 

2. Odpadem komunalnym są powstałe w trakcie obozu stałe i ciekłe odpady, w tym nieczystości gromadzone w zbiornikach bezodpływowych.

 

3. Niebezpieczne lub niejadalne substancje oraz odpady należy usuwać z terenu obozu w sposób określony w porozumieniu z wydziałem ochrony środowiska urzędu gminy.

 

§ 32

 

1. Śmietniki (miejsca składowania odpadów stałych) należy organizować w odległości przynajmniej 20 m od części mieszkalnej, kuchni, punktu pobierania wody i kąpieliska, w miejscu zacienionym, osłoniętym, po stronie zawietrznej w stosunku do obozu, w miejscu umożliwiającym łatwy wywóz. Odpady należy gromadzić w pojemniku (kontenerze) podstawianym przez usługodawcę wywożącego odpady lub w mocnych workach foliowych, szczelnie zawiązywanych po wypełnieniu. Odpady należy zabezpieczyć przed dostępem zwierząt.

 

2. Zaleca się prowadzenie w obozie wstępnej segregacji odpadów. Odpady palne (papier, drewno itp.) mogą być przeznaczone do spalania w piecu kuchennym lub parniku. Czyste szkło, odpady z tworzyw sztucznych, puszki aluminiowe itp. surowce wtórne powinny być gromadzone osobno i wywożone do pojemników przeznaczonych na selektywną zbiórkę odpadów. Odpady ulegające biodegradacji mogą być przeznaczone na kompostowanie.

 

3. Odpady stałe (śmieci) powinny być usuwane z terenu obozu zgodnie z regulaminem utrzymania czystości i porządku na terenie danej gminy, dostępnym w wydziale ochrony środowiska urzędu gminy.

 

§ 33

 

1. Odpady stałe i ścieki powinny być gromadzone w szczelnych zbiornikach i okresowo wywożone do oczyszczalni lub na wylewisko komunalne przez wyspecjalizowane firmy.

 

2. Po uzyskaniu zgody właściwego Inspektora Ochrony Środowiska dopuszcza się wylewanie ścieków do dołów chłonnych pod warunkiem używania do mycia środków powierzchniowo czynnych, ulegających biodegradacji, z umieszczoną na etykiecie odpowiednią informacją.

 

Rozdział VI

Część mieszkalna obozu

§ 34 Część mieszkalna obozu składa się z: namiotów mieszkalnych uczestników, namiotów opiekunów i instruktorów, świetlicy oraz namiotów zespołu medycznego. 19

§ 35

 

1. Namioty należy ustawiać w miejscach bezpiecznych, suchych, osłoniętych od wiatru, umożliwiających swobodny odpływ wód opadowych.

 

2. Odległość między namiotami powinna umożliwiać przejście. Każdy namiot powinien być kompletnie olinowany. Sąsiadujące ze sobą namioty nie mogą być połączone wspólnymi linami.

 

§ 36

 

1. Przy urządzaniu namiotów i korzystaniu z nich należy przestrzegać następujących zasad:

 

1) kanadyjki, łóżka polowe lub prycze należy ustawić z zachowaniem swobodnego dostępu przynajmniej z jednej strony, a szerokość przejścia pomiędzy nimi powinna wynosić co najmniej 50 cm,

 

2) zabronione jest budowanie pryczy zbiorowych,

 

3) namioty mieszkalne powinny być wyposażone w wieszaki na ubrania i ręczniki oraz w półki na plecaki, przybory toaletowe i obuwie,

 

4) zabronione jest przechowywanie rzeczy bezpośrednio na ziemi, wieszania ich na taśmach przymocowanych do płacht namiotowych lub na linkach namiotowych,

 

5) mokre rzeczy nie powinny być przechowywane wraz z suchymi - należy zapewnić możliwość suszenia poprzez urządzenie suszarni,

 

6) namioty należy codziennie wietrzyć, podwijając ich poły.

 

2. W namiocie powinna mieszkać taka liczba osób, by mogły być spełnione warunki określone w ust. 3.

 

3. W przypadku korzystania z małych namiotów, należy spać na materacach, w szczególności pneumatycznych lub podgumowanych, albo na matach turystycznych; zabronione jest układanie posłań bezpośrednio na ziemi,

 

§ 37 Na miejsce, w którym można prowadzić zajęcia z uczestnikami należy przeznaczyć co najmniej jeden duży namiot lub zbudować nad takim miejscem zadaszenie.. 20

Rozdział VII Opieka medyczna

§ 38

 

1. Dla uczestników obozu należy zapewnić opiekę medyczną, przy czym zaleca się, aby była to opieka stała. Zapewnieniem stałej opieki medycznej jest zawarcie umowy z zakładem opieki zdrowotnej właściwym dla danego terenu.

 

2. Do obowiązków osób sprawujących opiekę medyczną należy prowadzenie ewidencji udzielonych porad i wydanych leków.

 

§ 39

 

1. Zespół medyczny powinien zostać ulokowany w wydzielonym miejscu części mieszkalnej obozu.

 

2. W skład zespołu medycznego wchodzi:

 

1) ambulatorium - osobny namiot wyposażony w odpowiedni sprzęt, leki i urządzenia: łóżko, prześcieradło, koc, fartuchy, zamykane szafki na leki, stanowisko dezynfekujące do mycia rąk, szczelnie zamykany pojemnik lub worek na odpadki;

 

2) izba chorych - osobne namioty dla dziewcząt i chłopców; przy czym dopuszcza się wydzielenie wyraźnie oddzielonej części męskiej i żeńskiej w obrębie jednego namiotu pełniącego funkcję izby chorych.

 

3. Izba chorych powinna być wyposażona w:

 

1) łóżka z kompletem pościeli (prześcieradło, poduszka, poszewka na poduszkę, dwa koce, poszwa na jeden z koców lub zapasowy śpiwór, przy czym należy zapewnić co najmniej dwie zmiany bielizny pościelowej

 

2) stoliki,

 

3) wieszaki lub półki na rzeczy osobiste.

 

Rozdział VIII

Urządzenia sportowe i rekreacyjne

§ 40 Część sportowa i rekreacyjna obozu powinna być zorganizowana w sposób bezpieczny, w miejscach nie stwarzających zagrożeń dla uczestników.

§ 41

 

1. Kąpielisko powinno być urządzone zgodnie z przepisami zawartymi w §§ 7 – 18 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 maja 1997 r. w sprawie określenia warunków bezpieczeństwa osób przebywających w górach, pływających, kąpiących się i uprawiających sporty wodne (Dz. U. Nr 57, poz. 358).

 

2. Woda w kąpieliskach powinna spełniać wymagania określone przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 października 2002 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda w kąpieliskach (Dz. U. nr 183, poz. 1530).

 

3. Kąpielisko powinno spełniać następujące wymogi:

 

a) kąpielisko w jeziorach i rzekach wyznacza się w miejscu o dnie twardym, piaszczystym, nie zarośniętym,

 

b) kąpieliska nie wolno urządzać w stawach, częściach jezior porośniętych szuwarami, o mulistym dnie, oraz w wodach płynących szybciej niż 1m/ sek.

 

c) na kąpielisku brzeg powinien być łatwo dostępny, łagodnie opadający, w miarę możliwości nadający się do plażowania),

 

d) długość kąpieliska powinna wynosić nie więcej niż 50 m,

 

e) głębokość wody w kąpielisku musi być dostosowana do przeciętnego wzrostu uczestników obozu; w części dla osób nie umiejących pływać do 50 cm, w części dla osób umiejących pływać nie może przekraczać 1,5 m,

 

f) przy kąpielisku wskazane jest urządzenie pomostu,

 

g) kąpielisko musi być wyposażone w odpowiedni sprzęt ratowniczy,

 

h) kąpiel organizowana może być tylko pod opieką ratownika zgodnie z obowiązującym regulaminem kąpieli.

 

4. Organizacja kąpieliska, wymaga uprzedniej zgody inspektora sanitarnego oraz odpowiednich organów samorządu terytorialnego.

 

Rozdział IX

Przepisy końcowe

§ 42

 

1. Regulaminy lub przepisy porządkowe dotyczące spraw organizacyjno-sanitarnych, wprowadzone przez kierownika (komendanta) obozu nie mogą być sprzeczne z przepisami prawa oraz postanowieniami niniejszej instrukcji.

 

2. Odstępstwa od wymagań zawartych w niniejszej instrukcji mogą nastąpić tylko w szczególnie uzasadnionych wypadkach i powinny być uzgodnione z inspektorem sanitarnym.

 

§ 43

 

1. Zaleca się, aby z zasadami zawartymi w niniejszej instrukcji zapoznać przed rozpoczęciem obozu rodziców i opiekunów uczestników.

 

2. Zaleca się, aby kadra obozu potwierdziła własnoręcznym podpisem zapoznanie się z niniejszą instrukcją.

 

§ 44 Integralną częścią Instrukcji są załączniki:

 

1) Załącznik nr 1 – Wykaz aktów prawnych, regulujących zagadnienia sanitarno-higieniczne obozu pod namiotami;

 

2) Załącznik nr 2 – wzorcowy Regulamin sanitarny obozu;

 

3) Załącznik nr 3 - wzorcowy Regulamin sanitarny dla personelu kuchennego i zastępu służbowego.

 

§ 45

Przestaje obowiązywać Instrukcja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 6 lipca 2007 roku w sprawie wymogów sanitarnych organizowania stacjonarnych obozów pod namiotami.

Załącznik nr 1

Wykaz aktów prawnych

 

1. Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych ( Dz..U. z 2004 r. Nr 121, poz.1266 z późn. zm.);

 

2. Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008);

 

3. Ustawa z dnia 11 stycznia 2001 roku o substancjach i preparatach chemicznych ( Dz.U. Nr 11, poz. 84 z późn. zm.)

 

4. Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( Dz..U. z 2008, Nr 25, poz.150)

 

5. Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001r o odpadach (Dz.U. z 2007, Nr 39, poz. 251);

 

6. Ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858);

 

7. Ustawa z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne ( Dz.U. z 2005 r. Nr 239. poz. .2019).

 

8. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz.U. Nr 126, poz. 1384 z późn. zm.);

 

9. Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. Nr 6, poz. 873 z późn. zm.).

 

10. Ustawa z dnia 12 grudnia 2003 roku o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. z 2003 r. Nr 229 poz. 2275);

 

11. Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. Nr 171, poz. 1225);

 

*

 

12. Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463);

 

13. Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004 r.);

 

14. Rozporządzenie (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylające dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG (OJ L 338, 13/11/2004 P.0004-0014);

 

*

 

15. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 maja 1997 r. w sprawie określenia warunków bezpieczeństwa osób przebywających w górach, pływających, kąpiących się i uprawiających sporty wodne (Dz. U. Nr 57, poz. 358);

 

16. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania (Dz. U. Nr 12, poz. 67 z późn. zm.);

 

17. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 16 października 2002 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać woda w kąpieliskach (Dz. U. nr 183, poz. 1530);

 

18. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 kwietnia 2007 r. w sprawie pobierania i przechowywania próbek żywności przez zakłady żywienia zbiorowego typu zamkniętego (Dz. U. Nr 80, poz. 545);

 

19. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 8 maja 2007 r. w sprawie wzorów dokumentów dotyczących rejestracji i zatwierdzania zakładów produkujących lub wprowadzających do obrotu żywność podlegających urzędowej kontroli Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 106, poz. 730);

 

20. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2006 r. w sprawie badań do celów sanitarno-epidemiologicznych (Dz.U. Nr 25, poz. 191);

 

21. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 lipca 2006 r. w sprawie wykazu prac, przy wykonywaniu, których istnieje możliwość przeniesienia zakażenia na inne osoby (Dz.U. Nr 133, poz. 939);

 

22. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 lipca 2006 r. w sprawie wykazu czynników chorobotwórczych oraz stanów chorobowych spowodowanych tymi czynnikami, którymi zakażenie wyklucza wykonywanie niektórych prac, przy wykonywaniu, których istnieje możliwość przeniesienia zakażenia na inne osoby (Dz. U. Nr 132, poz. 928);

 

23. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia (Dz. U. Nr 61, poz. 417);

 

Załącznik nr 2

Wzór regulaminu sanitarnego obozu

 

1. Komendant obozu jest odpowiedzialny za właściwe zorganizowanie pod względem sanitarnym obozu oraz porządek i czystość na terenie obozu. Komendant obozu ustala zakres zadań i odpowiedzialności dla kadry i personelu zatrudnionego w obozie.

 

2. Kadra obozu oraz personel zatrudniony w obozie obowiązani są do zapewnienia porządku i czystości na terenie obozu w ramach obowiązków powierzonych im przez komendanta obozu. Niezależnie od powyższego kadra obozu obowiązana jest do prowadzenia pracy wychowawczej z uczestnikami obozu, w tym również w zakresie porządku, czystości i higieny.

 

3. Prace porządkowe wykonują zastępy służbowe, nadzorowane przez instruktora służbowego. Instruktor służbowy ustala zadania dla zastępów służbowych w porozumieniu z komendą obozu, personelem medycznym, kwatermistrzem.

 

4. Komendant obozu dokonuje codziennie przeglądu czystości na terenie obozu, z tym zastrzeżeniem, że może on powierzyć wykonanie tego obowiązku innej osobie.

 

5. Zapewnienie czystości w namiotach mieszkalnych i ich otoczeniu należy do obowiązków mieszkańców tych namiotów. W szczególności są oni zobowiązani do codziennego, starannego słania łóżek, trzepania koców, do utrzymywania ładu w plecakach i na półkach.

 

6. Za bieżący stan sanitarny części żywieniowej odpowiada kwatermistrz lub inna osoba zgodnie z zakresem odpowiedzialności ustalonym przez komendanta obozu, przy czym personel medyczny prowadzi stały nadzór nad utrzymaniem standardów części żywieniowej.

 

7. Zespół medyczny powinien być utrzymywany w czystości i porządku, za co odpowiada personel medyczny.

 

8. Personel medyczny nadzoruje od strony merytorycznej całość obozu w zakresie zapewnienia zdrowych warunków pracy i wypoczynku oraz zasad higieny, w tym również pod kątem wartości odżywczych i zdrowotnych serwowanych posiłków, przedkładając komendantowi obozu wnioski i zalecenia do wykonania w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości.

 

9. Zastęp służbowy w czasie pełnienia służby przestrzega przepisów sanitarnych, zawartych w Instrukcji.

 

10. Za czystość umywalni i sanitariatów odpowiadają wszyscy uczestnicy obozu, w szczególności osoba odpowiedzialna wyznaczona przez komendanta (oboźny, instruktor służbowy, zastępowy zastępu służbowego itp.).

 

Załącznik nr 3

Wzór regulaminu sanitarnego dla osób pracujących w kuchni

 

1. Personel kuchenny i zastęp służbowy zobowiązany jest do przestrzegania następujących zasad:

 

a) służbę w kuchni pełnią tylko osoby zdrowe;

 

b) personel kuchenny musi posiadać odpowiedni stan zdrowia, potwierdzony orzeczeniem lekarskim wydawanym na podstawie przepisów ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach;

 

c) z pracy w zastępie służbowym w kuchni lub przy myciu naczyń wyklucza się chorych, przeziębionych, ze zmianami chorobowymi na skórze rąk, w tym zranieniami;

 

d) instruktor służbowy lub inna osoba odpowiedzialna, wyznaczona przez komendanta obozu jest obowiązana poinstruować członków zastępu służbowego o podstawowych zasadach sanitarnych i higienicznych oraz zasadach bezpieczeństwa przy pracach wykonywanych w ramach służby kuchennej.

 

2. Personel kuchenny i zastęp służbowy są zobowiązani do:

 

a) dbałości o czystość rąk; mycie wodą z mydłem przed przystąpieniem do pracy i po jej ukończeniu oraz po każdej przerwie w pracy bądź też po zmianie rodzaju czynności (np. po rąbaniu drewna a przed obieraniem warzyw);

 

b) takiego zorganizowania pracy, aby osoby ją wykonujące były w miarę możliwości i potrzeb podzielone na grupę wykonującą czynności, w których nie będą miały bezpośredniego kontaktu z żywnością oraz grupę mającą bezpośredni kontakt z przygotowaniem posiłków;

 

c) wykonywania pracy w odzieży ochronnej lub innej przeznaczonej wyłącznie do przygotowywania żywności;

 

d) przykrycia włosów (chusteczką lub siatką);

 

e) przechowywania w magazynie odzieży ochronnej w miejscu do tego celu przeznaczonym, oddzielnie od odzieży osobistej;

 

f) nie wykonywania w odzieży ochronnej czynności nie związanych z pracą w kuchni (w szczególności odzież ochronną należy zdjąć przed pójściem do ustępu).

 

3. Do obowiązków zastępu służbowego należy w szczególności:

 

a) obieranie warzyw w miejscu do tego celu przeznaczonym;

27

 

b) zmywanie naczyń zgodnie z zasadami podanymi w Instrukcji, a po umyciu przenoszenie ich do magazynu;

 

c) dbanie o czystość kuchni i zaplecza w czasie służby;

 

d) wykonanie następujących czynności przed zakończeniem służby: umycie naczyń i urządzeń kuchennych, sprzątanie terenu kuchni, obieralni warzyw i zmywalni, mycie stołów i sprzątanie terenu jadalni, czyszczenie i dezynfekcja pojemników na odpadki itp. (tylko osoby pełnoletnie), pranie odzieży ochronnej (fartuchów lub innych), wygotowanie lub dezynfekcja ścierek i zmywaków;

 

e) wykonywanie innych prac pomocniczych podczas przygotowywania posiłków pod nadzorem personelu kwalifikowanego.

 

4. Przekazanie i przyjęcie służby powinno odbywać się po sprawdzeniu stanu higienicznego sprzętu, urządzeń kuchennych, czystości terenu i urządzeń sanitarnych pozostawionych przez zastęp kończący służbę.

 

5. Pracę zastępu służbowego nadzoruje instruktor służbowy, który odpowiada za bezpieczeństwo jego członków i za przestrzeganie przez nich przepisów niniejszego regulaminu oraz Instrukcji.

 

 

 

 

 

 

Ocena posiadania przez szkoły certyfikowanych mebli i sprzętu sportowego na terenie powiatu aleksandrowskiego

 

Higiena dzieci i młodzieży w ramach nadzoru sanitarnego kontroluje w placówkach nauczania i wychowania m.in. stanowiska pracy ucznia pod kątem dostosowania mebli do wzrostu uczniów/przedszkolaków.

Nadzór Państwowej Inspekcji Sanitarnej nad przestrzeganiem przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne w stosunku do sprzętu używanego w szkołach i innych placówkach oświatowo-wychowawczych wynika z  Ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej( Dz.U.z 2006r. Nr 122,poz .851,art.4).

Wyniki przeprowadzonych kontroli wykazały, że większość placówek wyposażonych jest w meble zakupione przed 2002r, kiedy to nie było wymogu posiadania certyfikatów.

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz.U.z 2003r.poz.69) określa wymagania m.in. w tym zakresie. Przepis ten zobowiązuje dyrektorów placówek do zapewnienia dzieciom i młodzieży bezpiecznych i higienicznych warunków pobytu w szkołach i innych placówkach edukacyjnych oraz nabywania przez szkoły i inne placówki nauczania i wychowania sprzętu oraz mebli posiadających aktualne certyfikaty zgodności. Wymogiem tym objęte są meble przedszkolne, szkolne, sprzęt i urządzenia sportowe, a także urządzenia stanowiące wyposażenie placów zabaw. Meble szkolne powinny być prawidłowo zestawione i dopasowane do wzrostu uczniów/przedszkolaków.

Na podstawie przeprowadzonych kontroli sanitarnych stwierdzono, że najkorzystniejsza sytuacja w wyposażeniu w certyfikowane meble, sprzęt i urządzenia sportowe jest w placówkach w których meble i sprzęt sportowy został  nowo zakupiony. Tylko akredytowane jednostki certyfikujące badają produkowane meble w aspekcie spełnienia obowiązujących norm i wydają certyfikat zgodności. Meble ergonomiczne, których konstrukcja odpowiada najnowszej normie PN-EN1729-1: 2007, stwarzają możliwość większej swobody ruchów ucznia i umożliwiają zachowanie prawidłowej pozycji ciała.

Obecnie obowiązują dwie Polskie Normy:

-PN-EN 1729-1:2007-Meble –Krzesła i stoły dla instytucji             edukacyjnych; Część 1 : Wymiary funkcjonalne

PN-EN 1729-2: 2007-Meble- Krzesła i stoły dla instytucji edukacyjnych; Część 2:  Wymagania bezpieczeństwa i metody badań.

W/w. normy stanowią podstawę do oceny sytuacji w zakresie dostosowania mebli szkolnych/przedszkolnych, w związku z tym istnieje konieczność korzystania z aktualnie obowiązujących wymagań w bieżącym nadzorze sanitarnym.

Formularz Zlecenia badania wody

Znak sprawy……………………………

 

ZLECENIE

 

 

Dane zleceniodawcy:

Imię, nazwisko/Nazwa Firmy:

………………………………………….

………………………………………….

………………………………………….

………………………………………….

………………………………………….

Adres:…………………………………..

………………………………………….

………………………………………….

NIP:…………………………………….

Telefon…………………………………

                                                        Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna

                                                        W Aleksandrowie Kujawskim

                                                        Oddział Laboratoryjny-

                                                        Laboratorium Badania Środowiska Komunalnego

 

 

Zlecam przeprowadzenie badań wody w zakresie:

- badania mikrobiologicznego

- badania fizyko-chemicznego

Właściwe podkreślić

 

Rodzaj próbki…………………………………………………………………………………

 

Miejsce pobrania próbki ………………………………………………………………………

 

…………………………………………………………………………………………………

 

………………………………………………………………………………………………..

 

Zobowiązuje się uregulować należną kwotę po otrzymaniu faktury.

 

 

 

 

                                               ……………………………………………………..

                                                        Podpis zleceniodawcy

 

 

 

 

 

 

F/PSSE-AL/L.HK/PL-01/04/17.10.2006                                         strona1/stron1

 

 

 

 

wytworzył: Ewa Jankowska

wprowadził: Łukasz Mrówczyński

                  Małgorzata Gorzel

ostatnia zmiana:  13.08.2015

 



[1] Dorota Rogowska-Szadkowska, Jacek Gąsiorowski, HIV/AIDS dla lekarzy rodzinnych, Warszawa 2013.